debilis
| debilis | |
| clásico (AFI) | /ˈdeː.bi.lis/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈde.bi.lis/ |
| silabación | dē-bi-lis |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| variantes | dēbil[1] |
| rimas | e.bi.lis, eː.bi.lis |
Etimología
[editar]Del protoitálico *dē-beli-/*dē-boli- ("sin fuerza"), y este del protoindoeuropeo *bel-o- ("fuerza", "poder").[2] Compárese el sánscrito बल (bála "fuerza", "poder"), el griego antiguo βελτίων (beltíōn "mejor") y el eslavo eclesiástico antiguo bolii ("más grande", "mejor").[2]
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de dēbilis, dēbilis, dēbile tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. dēbilis | f. dēbilis | n. dēbile |
| Genitivo | m. dēbilis | f. dēbilis | n. dēbilis |
| Dativo | m. dēbilī | f. dēbilī | n. dēbilī |
| Acusativo | m. dēbilem | f. dēbilem | n. dēbile |
| Ablativo | m. dēbilī | f. dēbilī | n. dēbilī |
| Vocativo | m. dēbilis | f. dēbilis | n. dēbile |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. dēbilēs | f. dēbilēs | n. dēbilia |
| Genitivo | m. dēbilium | f. dēbilium | n. dēbilium |
| Dativo | m. dēbilibus | f. dēbilibus | n. dēbilibus |
| Acusativo | m. dēbilīs, dēbilēs | f. dēbilīs, dēbilēs | n. dēbilia |
| Ablativo | m. dēbilibus | f. dēbilibus | n. dēbilibus |
| Vocativo | m. dēbilēs | f. dēbilēs | n. dēbilia |