Ir al contenido

desasnarse

De Wikcionario, el diccionario libre
desasnarse
pronunciación (AFI) [d̪esasˈnaɾse]
silabación des-as-nar-se
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima aɾ.se

Etimología

[editar]

De desasnar con el pronombre reflexivo átono.

Verbo pronominal

[editar]
1
Desasnar (uso pronominal de ...)

Conjugación

[editar]
Conjugación de desasnarse  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo desasnarse haberse desasnado
Gerundio desasnándose habiéndose desasnado
Participio desasnado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo me desasno tú te desasnas vos te desasnás él, ella, usted se desasna nosotros nos desasnamos vosotros os desasnáis ustedes, ellos se desasnan
Pretérito imperfecto yo me desasnaba tú te desasnabas vos te desasnabas él, ella, usted se desasnaba nosotros nos desasnábamos vosotros os desasnabais ustedes, ellos se desasnaban
Pretérito perfecto yo me desasné tú te desasnaste vos te desasnaste él, ella, usted se desasnó nosotros nos desasnamos vosotros os desasnasteis ustedes, ellos se desasnaron
Pretérito pluscuamperfecto yo me había desasnado tú te habías desasnado vos te habías desasnado él, ella, usted se había desasnado nosotros nos habíamos desasnado vosotros os habíais desasnado ustedes, ellos se habían desasnado
Pretérito perfecto compuesto yo me he desasnado tú te has desasnado vos te has desasnado él, ella, usted se ha desasnado nosotros nos hemos desasnado vosotros os habéis desasnado ustedes, ellos se han desasnado
Futuro yo me desasnaré tú te desasnarás vos te desasnarás él, ella, usted se desasnará nosotros nos desasnaremos vosotros os desasnaréis ustedes, ellos se desasnarán
Futuro compuesto yo me habré desasnado tú te habrás desasnado vos te habrás desasnado él, ella, usted se habrá desasnado nosotros nos habremos desasnado vosotros os habréis desasnado ustedes, ellos se habrán desasnado
Pretérito anterior† yo me hube desasnado tú te hubiste desasnado vos te hubiste desasnado él, ella, usted se hubo desasnado nosotros nos hubimos desasnado vosotros os hubisteis desasnado ustedes, ellos se hubieron desasnado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo me desasnaría tú te desasnarías vos te desasnarías él, ella, usted se desasnaría nosotros nos desasnaríamos vosotros os desasnaríais ustedes, ellos se desasnarían
Condicional compuesto yo me habría desasnado tú te habrías desasnado vos te habrías desasnado él, ella, usted se habría desasnado nosotros nos habríamos desasnado vosotros os habríais desasnado ustedes, ellos se habrían desasnado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo me desasne que tú te desasnes que vos te desasnes, te desasnés que él, que ella, que usted se desasne que nosotros nos desasnemos que vosotros os desasnéis que ustedes, que ellos se desasnen
Pretérito imperfecto que yo me desasnara, me desasnase que tú te desasnaras, te desasnases que vos te desasnaras, te desasnases que él, que ella, que usted se desasnara, se desasnase que nosotros nos desasnáramos, nos desasnásemos que vosotros os desasnarais, os desasnaseis que ustedes, que ellos se desasnaran, se desasnasen
Pretérito perfecto que yo me haya desasnado que tú te hayas desasnado que vos te hayas desasnado, te hayás desasnado que él, que ella, que usted se haya desasnado que nosotros nos hayamos desasnado que vosotros os hayáis desasnado que ustedes, que ellos se hayan desasnado
Pretérito pluscuamperfecto que yo me hubiera desasnado, me hubiese desasnado que tú te hubieras desasnado, te hubieses desasnado que vos te hubieras desasnado, te hubieses desasnado que él, que ella, que usted se hubiera desasnado, se hubiese desasnado que nosotros nos hubiéramos desasnado, nos hubiésemos desasnado que vosotros os hubierais desasnado, os hubieseis desasnado que ustedes, que ellos se hubieran desasnado, se hubiesen desasnado
Futuro† que yo me desasnare que tú te desasnares que vos te desasnares que él, que ella, que usted se desasnare que nosotros nos desasnáremos que vosotros os desasnareis que ustedes, que ellos se desasnaren
Futuro compuesto† que yo me hubiere desasnado que tú te hubieres desasnado que vos te hubieres desasnado que él, que ella, que usted se hubiere desasnado que nosotros nos hubiéremos desasnado que vosotros os hubiereis desasnado que ustedes, que ellos se hubieren desasnado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) desásnate (vos) desasnate (usted) desásnese (nosotros) desasnémonos (vosotros) desasnaos (ustedes) desásnense
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Referencias y notas

[editar]