desasnarse
Apariencia
| desasnarse | |
| pronunciación (AFI) | [d̪esasˈnaɾse] |
| silabación | des-as-nar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]De desasnar con el pronombre reflexivo átono.
Verbo pronominal
[editar]- 1
- Desasnar (uso pronominal de ...)
Conjugación
[editar]Conjugación de desasnarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | desasnarse | haberse desasnado | |||||
| Gerundio | desasnándose | habiéndose desasnado | |||||
| Participio | desasnado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me desasno | tú te desasnas | vos te desasnás | él, ella, usted se desasna | nosotros nos desasnamos | vosotros os desasnáis | ustedes, ellos se desasnan |
| Pretérito imperfecto | yo me desasnaba | tú te desasnabas | vos te desasnabas | él, ella, usted se desasnaba | nosotros nos desasnábamos | vosotros os desasnabais | ustedes, ellos se desasnaban |
| Pretérito perfecto | yo me desasné | tú te desasnaste | vos te desasnaste | él, ella, usted se desasnó | nosotros nos desasnamos | vosotros os desasnasteis | ustedes, ellos se desasnaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había desasnado | tú te habías desasnado | vos te habías desasnado | él, ella, usted se había desasnado | nosotros nos habíamos desasnado | vosotros os habíais desasnado | ustedes, ellos se habían desasnado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he desasnado | tú te has desasnado | vos te has desasnado | él, ella, usted se ha desasnado | nosotros nos hemos desasnado | vosotros os habéis desasnado | ustedes, ellos se han desasnado |
| Futuro | yo me desasnaré | tú te desasnarás | vos te desasnarás | él, ella, usted se desasnará | nosotros nos desasnaremos | vosotros os desasnaréis | ustedes, ellos se desasnarán |
| Futuro compuesto | yo me habré desasnado | tú te habrás desasnado | vos te habrás desasnado | él, ella, usted se habrá desasnado | nosotros nos habremos desasnado | vosotros os habréis desasnado | ustedes, ellos se habrán desasnado |
| Pretérito anterior† | yo me hube desasnado | tú te hubiste desasnado | vos te hubiste desasnado | él, ella, usted se hubo desasnado | nosotros nos hubimos desasnado | vosotros os hubisteis desasnado | ustedes, ellos se hubieron desasnado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me desasnaría | tú te desasnarías | vos te desasnarías | él, ella, usted se desasnaría | nosotros nos desasnaríamos | vosotros os desasnaríais | ustedes, ellos se desasnarían |
| Condicional compuesto | yo me habría desasnado | tú te habrías desasnado | vos te habrías desasnado | él, ella, usted se habría desasnado | nosotros nos habríamos desasnado | vosotros os habríais desasnado | ustedes, ellos se habrían desasnado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me desasne | que tú te desasnes | que vos te desasnes, te desasnés | que él, que ella, que usted se desasne | que nosotros nos desasnemos | que vosotros os desasnéis | que ustedes, que ellos se desasnen |
| Pretérito imperfecto | que yo me desasnara, me desasnase | que tú te desasnaras, te desasnases | que vos te desasnaras, te desasnases | que él, que ella, que usted se desasnara, se desasnase | que nosotros nos desasnáramos, nos desasnásemos | que vosotros os desasnarais, os desasnaseis | que ustedes, que ellos se desasnaran, se desasnasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya desasnado | que tú te hayas desasnado | que vos te hayas desasnado, te hayás desasnado | que él, que ella, que usted se haya desasnado | que nosotros nos hayamos desasnado | que vosotros os hayáis desasnado | que ustedes, que ellos se hayan desasnado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera desasnado, me hubiese desasnado | que tú te hubieras desasnado, te hubieses desasnado | que vos te hubieras desasnado, te hubieses desasnado | que él, que ella, que usted se hubiera desasnado, se hubiese desasnado | que nosotros nos hubiéramos desasnado, nos hubiésemos desasnado | que vosotros os hubierais desasnado, os hubieseis desasnado | que ustedes, que ellos se hubieran desasnado, se hubiesen desasnado |
| Futuro† | que yo me desasnare | que tú te desasnares | que vos te desasnares | que él, que ella, que usted se desasnare | que nosotros nos desasnáremos | que vosotros os desasnareis | que ustedes, que ellos se desasnaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere desasnado | que tú te hubieres desasnado | que vos te hubieres desasnado | que él, que ella, que usted se hubiere desasnado | que nosotros nos hubiéremos desasnado | que vosotros os hubiereis desasnado | que ustedes, que ellos se hubieren desasnado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) desásnate | (vos) desasnate | (usted) desásnese | (nosotros) desasnémonos | (vosotros) desasnaos | (ustedes) desásnense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]