despois
Gallego
[editar]| despois | |
| pronunciación (AFI) | [d̪esˈpojs] |
| silabación | des-pois |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | ojs |
Etimología
[editar]Del latín de ('de'), ex ('desde'), y post ('después').
Adverbio de tiempo
[editar]- 1
- Después.[1]
- Ejemplo:
«A casa da alumna quedara deslumbrante despois da reforma, que non a recoñecín ata que unha veciña ma sinalou: ventás de aluminio pobre, sen anodizar; pero soleiras de mármore na porta que dá á currada; un televexo dun metro de pantalla en diagonal que para vélo comodamente habería que irse ata o sitio onde poñían antes o palleiro, alí de par das loureiras…»→ «La casa de la alumna había quedado deslumbrante después de la reforma, tanto que no la reconocí hasta que una vecina me la señaló: ventanas de aluminio barato, sin anodizar; pero con umbrales de mármol en la puerta que da al corral; un televisor de un metro de pantalla en diagonal, que para verlo cómodamente habría que irse hasta el sitio donde antes ponían el pajar, allí junto a los laureles…».Gómez Vilavella, Xosé María. Historias intra da bisbarra. Castroverde, Baleira, Pol. Página 169. Editorial: Deputación Provincial. Lugo, 1992.
Traducción: Gómez Vilavella, Xosé María. Historias dentro de la comarca. Castroverde, Baleira, Pol. Página 169. Editorial: Deputación Provincial. Lugo, 1992. - Ejemplo:
«E negou por segunda vez asegurando con xuramento: Non coñezo a tal home. Pouco despois adiantaronse os que estaban alí, e dixeron a Pedro: Certamente ti eres tamén deles: porque a túa mesma fala de Xalileo che descubre.»→ «Y negó por segunda vez, jurando: No conozco a este hombre. Poco después, entraron los que estaban allí y le dijeron a Pedro: Ciertamente, tú eres también de ellos, pues tu hablar, de Galilea, te delata».Sánchez de Santa María, José. El evangelio según San Mateo traducido al dialecto gallego de la versión castellana de D. Félix Torres Amat. Página 119. Londres, 1861.
Traducción: Sánchez de Santa María, José. El evangelio según San Mateo traducido al dialecto gallego de la versión castellana de D. Félix Torres Amat. Página 119. Londres, 1861.
- Ejemplo:
| despois | |
| brasilero (AFI) | /desˈpojs/ |
| europeo (AFI) | /dɨʃˈpojʃ/ |
| silabación | des-pois |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | ojs, ojʃ |
Etimología
[editar]Del latín de ('de'), ex ('desde'), y post ('después').
Adverbio de tiempo
[editar]- 1
- Variante de depois.[2]
- Uso: obsoleto, coloquial.
- Ejemplo:
«Sentadinha em a praça… Se acabá despois de o armoço é mió, assim eu não deixo de cumê o último baião de dois com queijo e toicim torrado.»→ «Sentadita en la plaza… Si terminar después del almuerzo es mejor, así no dejo de comer el último baião de dois [[[plato#Español|plato]] típico de arroz con frijoles] con queso y tocino frito».Uarévaa. «Onde você quer estar quando o fim do mundo chegar?». Brasil, 2012.
Traducción: Uarévaa. «¿Dónde quiere estar cuando llegue el fin del mundo?». Brasil, 2012.
Referencias y notas
[editar]- ↑ «despois» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
- ↑ «despois» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras bisílabas
- GL:Rimas:ojs
- GL:Palabras provenientes del latín
- GL:Adverbios de tiempo
- GL:Adverbios
- GL:Lemas
- Lemas
- Portugués
- PT:Palabras agudas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:ojs
- PT:Rimas:ojʃ
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Adverbios de tiempo
- PT:Adverbios
- PT:Lemas
- PT:Variantes
- PT:Términos obsoletos
- PT:Términos coloquiales