detritus
Apariencia
| detritus | |
| pronunciación (AFI) | [d̪eˈt̪ɾit̪us] |
| silabación | de-tri-tus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | i.tus |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino
[editar]detritus (invariable)
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1–2] Schutt (de).
- Búlgaro: [1–2] детрит (bg).
- Checo: [1–2] detritus (cs).
- Danés: [1–2] detritus (da).
- Finés: [1–2] detritus (fi).
- Francés: [1–2] détritus (fr).
- Hebreo: [1–2] שפוכת (he).
- Húngaro: [1–2] detritus (hu).
- Inglés: [1–2] detritus (en).
- Italiano: [2] pietrisco (it).
- Neerlandés: [1–2] afval (nl).
- Noruego bokmål: [1–2] detritus (nb).
- Rumano: [1–2] detritus (ro).
- Ruso: [1–2] развалины (ru).
- Sueco: [1–2] detritus (sv).
- Turco: [1–2] döküntü (tr).