Ir al contenido

diffibulo

De Wikcionario, el diccionario libre
diffībulō
clásico (AFI) [dɪfˈfiː.bʊ.loː]

Etimología

[editar]

Del prefijo dis- y fībulō ('abrochar').[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Desabrochar, deshebillar.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de diffībulō, diffībulāre, diffībulāvī, diffībulātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo diffībulāre, diffībulāvisse
Infinitivo pasivo diffībulārī
Participio activo diffībulāns, diffībulātūrus
Participio pasivo diffībulandus, diffībulātus
Gerundio diffībulandī, diffībulandō, diffībulandum
Supino diffībulātum, diffībulātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egodiffībulō diffībulās is, ea, iddiffībulat nōsdiffībulāmus vōsdiffībulātis eī, eae, eadiffībulant
Pretérito imperfecto egodiffībulābam diffībulābās is, ea, iddiffībulābat nōsdiffībulābāmus vōsdiffībulābātis eī, eae, eadiffībulābant
Futuro egodiffībulābō diffībulābis is, ea, iddiffībulābit nōsdiffībulābimus vōsdiffībulābitis eī, eae, eadiffībulābunt
Pretérito perfecto egodiffībulāvī diffībulāvistī is, ea, iddiffībulāvit nōsdiffībulāvimus vōsdiffībulāvistis eī, eae, eadiffībulāvērunt, diffībulāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egodiffībulāveram diffībulāverās is, ea, iddiffībulāverat nōsdiffībulāverāmus vōsdiffībulāverātis eī, eae, eadiffībulāverant
Futuro perfecto egodiffībulāverō diffībulāveris is, ea, iddiffībulāverit nōsdiffībulāverimus vōsdiffībulāveritis eī, eae, eadiffībulāverint
Presente pasivo egodiffībulor diffībulāris, diffībulāre is, ea, iddiffībulātur nōsdiffībulāmur vōsdiffībulāminī eī, eae, eadiffībulantur
Pretérito imperfecto pasivo egodiffībulābar diffībulābāris, diffībulābāre is, ea, iddiffībulābātur nōsdiffībulābāmur vōsdiffībulābāminī eī, eae, eadiffībulābantur
Futuro pasivo egodiffībulābor diffībulāberis, diffībulābere is, ea, iddiffībulābitur nōsdiffībulābimur vōsdiffībulābiminī eī, eae, eadiffībulābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egodiffībulem ut tūdiffībulēs ut is, ut ea, ut iddiffībulet ut nōsdiffībulēmus ut vōsdiffībulētis ut eī, ut eae, ut eadiffībulent
Pretérito imperfecto ut egodiffībulārem ut tūdiffībulārēs ut is, ut ea, ut iddiffībulāret ut nōsdiffībulārēmus ut vōsdiffībulārētis ut eī, ut eae, ut eadiffībulārent
Pretérito perfecto ut egodiffībulāverim ut tūdiffībulāverīs ut is, ut ea, ut iddiffībulāverit ut nōsdiffībulāverīmus ut vōsdiffībulāverītis ut eī, ut eae, ut eadiffībulāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egodiffībulāvissem ut tūdiffībulāvissēs ut is, ut ea, ut iddiffībulāvisset ut nōsdiffībulāvissēmus ut vōsdiffībulāvissētis ut eī, ut eae, ut eadiffībulāvissent
Presente pasivo ut egodiffībuler ut tūdiffībulēris, diffībulēre ut is, ut ea, ut iddiffībulētur ut nōsdiffībulēmur ut vōsdiffībulēminī ut eī, ut eae, ut eadiffībulentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egodiffībulārer ut tūdiffībulārēris, diffībulārēre ut is, ut ea, ut iddiffībulārētur ut nōsdiffībulārēmur ut vōsdiffībulārēminī ut eī, ut eae, ut eadiffībulārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)diffībulā (is, ea, id) (vōs)diffībulāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)diffībulātō (is, ea, id)diffībulātō (vōs)diffībulātōte (eī, eae, ea)diffībulantō
Presente pasivo (tū)diffībulāre (is, ea, id) (vōs)diffībulāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)diffībulātor (is, ea, id)diffībulātor (vōs) (eī, eae, ea)diffībulantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.