diffingo

Latín

diffingo
clásico (AFI)	/ˈdif.fin.goː/
eclesiástico (AFI)	/ˈdif.fin.go/
silabación	dif-fin-gō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	if.fin.goː, if.fin.go

Etimología

Del prefijo dis- y fingō ('formar').

Verbo transitivo

1

Cambiar de forma a algo, transformar (forjando, moldeando, etc.).

Conjugación

Conjugación de diffingō, diffingere, ―, ―  (tercera conjugación, defectivo, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	diffingere
Infinitivo pasivo	―
Participio activo	diffingēns
Participio pasivo	―
Gerundio	diffingendī, diffingendō, diffingendum
Supino	―
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego diffingō	tū diffingis	is, ea, id diffingit	nōs diffingimus	vōs diffingitis	eī, eae, ea diffingunt
Pretérito imperfecto	ego diffingēbam	tū diffingēbās	is, ea, id diffingēbat	nōs diffingēbāmus	vōs diffingēbātis	eī, eae, ea diffingēbant
Futuro	ego diffingam	tū diffingēs	is, ea, id diffingēt	nōs diffingēmus	vōs diffingētis	eī, eae, ea diffingent
Pretérito perfecto	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito pluscuamperfecto	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro perfecto	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Presente pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego diffingam	ut tū diffingās	ut is, ut ea, ut id diffingat	ut nōs diffingāmus	ut vōs diffingātis	ut eī, ut eae, ut ea diffingant
Pretérito imperfecto	ut ego diffingerem	ut tū diffingerēs	ut is, ut ea, ut id diffingeret	ut nōs diffingerēmus	ut vōs diffingerētis	ut eī, ut eae, ut ea diffingerent
Pretérito perfecto	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Presente pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) diffinge	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) diffingite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) diffingitō	(is, ea, id) diffingitō	― ―	(vōs) diffingitōte	(eī, eae, ea) diffinguntō
Presente pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
NOTA: solo se emplean las formas activas