dilucidus
| dīlūcidus | |
| clásico (AFI) | [diːˈluː.kɪ.dʊs] |
Etimología
[editar]Adjetivo
[editar]| Comparación | |
| Comparativo: | dīlūcidior |
| Superlativo: | dīlūcidissimus |
- 1
- Dicho de piedras preciosas o similar: cristalino, diáfano, claro, terso.[1]
- 2
- Claro, lúcido, inteligible, distinto.[1]
Declinación
[editar]Declinación de dīlūcidus, dīlūcida, dīlūcidum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. dīlūcidus | f. dīlūcida | n. dīlūcidum |
| Genitivo | m. dīlūcidī | f. dīlūcidae | n. dīlūcidī |
| Dativo | m. dīlūcidō | f. dīlūcidae | n. dīlūcidō |
| Acusativo | m. dīlūcidum | f. dīlūcidam | n. dīlūcidum |
| Ablativo | m. dīlūcidō | f. dīlūcidā | n. dīlūcidō |
| Vocativo | m. dīlūcide | f. dīlūcida | n. dīlūcidum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. dīlūcidī | f. dīlūcidae | n. dīlūcida |
| Genitivo | m. dīlūcidōrum | f. dīlūcidārum | n. dīlūcidōrum |
| Dativo | m. dīlūcidīs | f. dīlūcidīs | n. dīlūcidīs |
| Acusativo | m. dīlūcidōs | f. dīlūcidās | n. dīlūcida |
| Ablativo | m. dīlūcidīs | f. dīlūcidīs | n. dīlūcidīs |
| Vocativo | m. dīlūcidī | f. dīlūcidae | n. dīlūcida |