discepto

 Entradas similares:  disceptó

Español

discepto
seseante (AFI)	[d̪iˈsept̪o]
no seseante (AFI)	[d̪isˈθept̪o]
silabación	dis-cep-to
acentuación	llana
longitud silábica	trisílaba
rima	ep.to

Forma verbal

1

Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de disceptar.

Latín

discepto
clásico (AFI)	/ˈdi.skep.toː/
eclesiástico (AFI)	/ˈdi.ʃep.to/
silabación	di-scep-tō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	i.skep.toː, i.ʃep.to

Etimología

Del prefijo dis- y captō ("tratar de obtener, ir en busca de, dar caza a, anhelar").

Verbo intransitivo

1

Disputar, debatir, disceptar, argüir, negociar.

2

Actuar como juez, arbitrar, mediar.

Verbo transitivo

3

Juzgar, decidir (disputas o sobre algún argumento en disputa), argüir.

Conjugación

Conjugación de disceptō, disceptāre, disceptāvī, disceptātum  (primera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	disceptāre, disceptāvisse
Infinitivo pasivo	disceptārī
Participio activo	disceptāns, disceptātūrus
Participio pasivo	disceptandus, disceptātus
Gerundio	disceptandī, disceptandō, disceptandum
Supino	disceptātum, disceptātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego disceptō	tū disceptās	is, ea, id disceptat	nōs disceptāmus	vōs disceptātis	eī, eae, ea disceptant
Pretérito imperfecto	ego disceptābam	tū disceptābās	is, ea, id disceptābat	nōs disceptābāmus	vōs disceptābātis	eī, eae, ea disceptābant
Futuro	ego disceptābō	tū disceptābis	is, ea, id disceptābit	nōs disceptābimus	vōs disceptābitis	eī, eae, ea disceptābunt
Pretérito perfecto	ego disceptāvī	tū disceptāvistī	is, ea, id disceptāvit	nōs disceptāvimus	vōs disceptāvistis	eī, eae, ea disceptāvērunt, disceptāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego disceptāveram	tū disceptāverās	is, ea, id disceptāverat	nōs disceptāverāmus	vōs disceptāverātis	eī, eae, ea disceptāverant
Futuro perfecto	ego disceptāverō	tū disceptāveris	is, ea, id disceptāverit	nōs disceptāverimus	vōs disceptāveritis	eī, eae, ea disceptāverint
Presente pasivo	ego disceptor	tū disceptāris, disceptāre	is, ea, id disceptātur	nōs disceptāmur	vōs disceptāminī	eī, eae, ea disceptantur
Pretérito imperfecto pasivo	ego disceptābar	tū disceptābāris, disceptābāre	is, ea, id disceptābātur	nōs disceptābāmur	vōs disceptābāminī	eī, eae, ea disceptābantur
Futuro pasivo	ego disceptābor	tū disceptāberis, disceptābere	is, ea, id disceptābitur	nōs disceptābimur	vōs disceptābiminī	eī, eae, ea disceptābuntur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego disceptem	ut tū disceptēs	ut is, ut ea, ut id disceptet	ut nōs disceptēmus	ut vōs disceptētis	ut eī, ut eae, ut ea disceptent
Pretérito imperfecto	ut ego disceptārem	ut tū disceptārēs	ut is, ut ea, ut id disceptāret	ut nōs disceptārēmus	ut vōs disceptārētis	ut eī, ut eae, ut ea disceptārent
Pretérito perfecto	ut ego disceptāverim	ut tū disceptāverīs	ut is, ut ea, ut id disceptāverit	ut nōs disceptāverīmus	ut vōs disceptāverītis	ut eī, ut eae, ut ea disceptāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego disceptāvissem	ut tū disceptāvissēs	ut is, ut ea, ut id disceptāvisset	ut nōs disceptāvissēmus	ut vōs disceptāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea disceptāvissent
Presente pasivo	ut ego discepter	ut tū disceptēris, disceptēre	ut is, ut ea, ut id disceptētur	ut nōs disceptēmur	ut vōs disceptēminī	ut eī, ut eae, ut ea disceptentur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego disceptārer	ut tū disceptārēris, disceptārēre	ut is, ut ea, ut id disceptārētur	ut nōs disceptārēmur	ut vōs disceptārēminī	ut eī, ut eae, ut ea disceptārentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) disceptā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) disceptāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) disceptātō	(is, ea, id) disceptātō	― ―	(vōs) disceptātōte	(eī, eae, ea) disceptantō
Presente pasivo	― ―	(tū) disceptāre	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) disceptāminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) disceptātor	(is, ea, id) disceptātor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) disceptantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad