displano
Apariencia
| displānō | |
| clásico (AFI) | [dɪsˈplaː.noː] |
Etimología
[editar]Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de displānō, displānāre, displānāvī, displānātum (primera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo activo | displānāre, displānāvisse | |||||
| Infinitivo pasivo | displānārī | |||||
| Participio activo | displānāns, displānātūrus | |||||
| Participio pasivo | displānandus, displānātus | |||||
| Gerundio | displānandī, displānandō, displānandum | |||||
| Supino | displānātum, displānātū | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| ego | tū | is, ea, id | nōs | vōs | eī, eae, ea | |
| Presente | ego displānō | tū displānās | is, ea, id displānat | nōs displānāmus | vōs displānātis | eī, eae, ea displānant |
| Pretérito imperfecto | ego displānābam | tū displānābās | is, ea, id displānābat | nōs displānābāmus | vōs displānābātis | eī, eae, ea displānābant |
| Futuro | ego displānābō | tū displānābis | is, ea, id displānābit | nōs displānābimus | vōs displānābitis | eī, eae, ea displānābunt |
| Pretérito perfecto | ego displānāvī | tū displānāvistī | is, ea, id displānāvit | nōs displānāvimus | vōs displānāvistis | eī, eae, ea displānāvērunt, displānāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto | ego displānāveram | tū displānāverās | is, ea, id displānāverat | nōs displānāverāmus | vōs displānāverātis | eī, eae, ea displānāverant |
| Futuro perfecto | ego displānāverō | tū displānāveris | is, ea, id displānāverit | nōs displānāverimus | vōs displānāveritis | eī, eae, ea displānāverint |
| Presente pasivo | ego displānor | tū displānāris, displānāre | is, ea, id displānātur | nōs displānāmur | vōs displānāminī | eī, eae, ea displānantur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ego displānābar | tū displānābāris, displānābāre | is, ea, id displānābātur | nōs displānābāmur | vōs displānābāminī | eī, eae, ea displānābantur |
| Futuro pasivo | ego displānābor | tū displānāberis, displānābere | is, ea, id displānābitur | nōs displānābimur | vōs displānābiminī | eī, eae, ea displānābuntur |
| Modo subjuntivo | ||||||
| ut ego | ut tū | ut is, ut ea, ut id | ut nōs | ut vōs | ut eī, ut eae, ut ea | |
| Presente | ut ego displānem | ut tū displānēs | ut is, ut ea, ut id displānet | ut nōs displānēmus | ut vōs displānētis | ut eī, ut eae, ut ea displānent |
| Pretérito imperfecto | ut ego displānārem | ut tū displānārēs | ut is, ut ea, ut id displānāret | ut nōs displānārēmus | ut vōs displānārētis | ut eī, ut eae, ut ea displānārent |
| Pretérito perfecto | ut ego displānāverim | ut tū displānāverīs | ut is, ut ea, ut id displānāverit | ut nōs displānāverīmus | ut vōs displānāverītis | ut eī, ut eae, ut ea displānāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto | ut ego displānāvissem | ut tū displānāvissēs | ut is, ut ea, ut id displānāvisset | ut nōs displānāvissēmus | ut vōs displānāvissētis | ut eī, ut eae, ut ea displānāvissent |
| Presente pasivo | ut ego displāner | ut tū displānēris, displānēre | ut is, ut ea, ut id displānētur | ut nōs displānēmur | ut vōs displānēminī | ut eī, ut eae, ut ea displānentur |
| Pretérito imperfecto pasivo | ut ego displānārer | ut tū displānārēris, displānārēre | ut is, ut ea, ut id displānārētur | ut nōs displānārēmur | ut vōs displānārēminī | ut eī, ut eae, ut ea displānārentur |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tū) | (is, ea, id) | ― | (vōs) | (eī, eae, ea) | |
| Presente | ― ― | (tū) displānā | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) displānāte | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro | ― ― | (tū) displānātō | (is, ea, id) displānātō | ― ― | (vōs) displānātōte | (eī, eae, ea) displānantō |
| Presente pasivo | ― ― | (tū) displānāre | (is, ea, id) ― | ― ― | (vōs) displānāminī | (eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo | ― ― | (tū) displānātor | (is, ea, id) displānātor | ― ― | (vōs) ― | (eī, eae, ea) displānantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||