De Wikcionario, el diccionario libre
Conjugación de disquīrō, disquīrere, ―, ― (tercera conjugación, regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
disquīrere |
| Infinitivo pasivo |
disquīrī |
| Participio activo |
disquīrēns |
| Participio pasivo |
disquīrendus |
| Gerundio |
disquīrendī, disquīrendō, disquīrendum |
| Supino |
― |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego disquīrō |
tū disquīris |
is, ea, id disquīrit |
nōs disquīrimus |
vōs disquīritis |
eī, eae, ea disquīrunt |
| Pretérito imperfecto |
ego disquīrēbam |
tū disquīrēbās |
is, ea, id disquīrēbat |
nōs disquīrēbāmus |
vōs disquīrēbātis |
eī, eae, ea disquīrēbant |
| Futuro |
ego disquīram |
tū disquīrēs |
is, ea, id disquīrēt |
nōs disquīrēmus |
vōs disquīrētis |
eī, eae, ea disquīrent |
| Pretérito perfecto |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Futuro perfecto |
ego ― |
tū ― |
is, ea, id ― |
nōs ― |
vōs ― |
eī, eae, ea ― |
| Presente pasivo |
ego disquīror |
tū disquīreris, disquīrere |
is, ea, id disquīritur |
nōs disquīrimur |
vōs disquīriminī |
eī, eae, ea disquīruntur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego disquīrēbar |
tū disquīrēbāris, disquīrēbāre |
is, ea, id disquīrēbātur |
nōs disquīrēbāmur |
vōs disquīrēbāminī |
eī, eae, ea disquīrēbantur |
| Futuro pasivo |
ego disquīrar |
tū disquīrēris, disquīrēre |
is, ea, id disquīrētur |
nōs disquīrēmur |
vōs disquīrēminī |
eī, eae, ea disquīrentur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego disquīram |
ut tū disquīrās |
ut is, ut ea, ut id disquīrat |
ut nōs disquīrāmus |
ut vōs disquīrātis |
ut eī, ut eae, ut ea disquīrant |
| Pretérito imperfecto |
ut ego disquīrerem |
ut tū disquīrerēs |
ut is, ut ea, ut id disquīreret |
ut nōs disquīrerēmus |
ut vōs disquīrerētis |
ut eī, ut eae, ut ea disquīrerent |
| Pretérito perfecto |
ut ego ― |
ut tū ― |
ut is, ut ea, ut id ― |
ut nōs ― |
ut vōs ― |
ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego ― |
ut tū ― |
ut is, ut ea, ut id ― |
ut nōs ― |
ut vōs ― |
ut eī, ut eae, ut ea ― |
| Presente pasivo |
ut ego disquīrar |
ut tū disquīrāris, disquīrāre |
ut is, ut ea, ut id disquīrātur |
ut nōs disquīrāmur |
ut vōs disquīrāminī |
ut eī, ut eae, ut ea disquīrantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego disquīrerer |
ut tū disquīrerēris, disquīrerēre |
ut is, ut ea, ut id disquīrerētur |
ut nōs disquīrerēmur |
ut vōs disquīrerēminī |
ut eī, ut eae, ut ea disquīrerentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) disquīre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) disquīrite |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) disquīritō |
(is, ea, id) disquīritō |
― ― |
(vōs) disquīritōte |
(eī, eae, ea) disquīruntō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) disquīrere |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) disquīriminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) disquīritor |
(is, ea, id) disquīritor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) disquīruntor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
- 1 2 «disquiro» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.
- 1 2 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.
