| Formas no personales (verboides) |
| Infinitivo activo |
dissociāre, dissociāvisse |
| Infinitivo pasivo |
dissociārī |
| Participio activo |
dissociāns, dissociātūrus |
| Participio pasivo |
dissociandus, dissociātus |
| Gerundio |
dissociandī, dissociandō, dissociandum |
| Supino |
dissociātum, dissociātū |
| Formas personales |
| Modo indicativo |
|
ego |
tū |
is, ea, id |
nōs |
vōs |
eī, eae, ea |
| Presente |
ego dissociō |
tū dissociās |
is, ea, id dissociat |
nōs dissociāmus |
vōs dissociātis |
eī, eae, ea dissociant |
| Pretérito imperfecto |
ego dissociābam |
tū dissociābās |
is, ea, id dissociābat |
nōs dissociābāmus |
vōs dissociābātis |
eī, eae, ea dissociābant |
| Futuro |
ego dissociābō |
tū dissociābis |
is, ea, id dissociābit |
nōs dissociābimus |
vōs dissociābitis |
eī, eae, ea dissociābunt |
| Pretérito perfecto |
ego dissociāvī |
tū dissociāvistī |
is, ea, id dissociāvit |
nōs dissociāvimus |
vōs dissociāvistis |
eī, eae, ea dissociāvērunt, dissociāvēre |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ego dissociāveram |
tū dissociāverās |
is, ea, id dissociāverat |
nōs dissociāverāmus |
vōs dissociāverātis |
eī, eae, ea dissociāverant |
| Futuro perfecto |
ego dissociāverō |
tū dissociāveris |
is, ea, id dissociāverit |
nōs dissociāverimus |
vōs dissociāveritis |
eī, eae, ea dissociāverint |
| Presente pasivo |
ego dissocior |
tū dissociāris, dissociāre |
is, ea, id dissociātur |
nōs dissociāmur |
vōs dissociāminī |
eī, eae, ea dissociantur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ego dissociābar |
tū dissociābāris, dissociābāre |
is, ea, id dissociābātur |
nōs dissociābāmur |
vōs dissociābāminī |
eī, eae, ea dissociābantur |
| Futuro pasivo |
ego dissociābor |
tū dissociāberis, dissociābere |
is, ea, id dissociābitur |
nōs dissociābimur |
vōs dissociābiminī |
eī, eae, ea dissociābuntur |
| Modo subjuntivo |
|
ut ego |
ut tū |
ut is, ut ea, ut id |
ut nōs |
ut vōs |
ut eī, ut eae, ut ea |
| Presente |
ut ego dissociem |
ut tū dissociēs |
ut is, ut ea, ut id dissociet |
ut nōs dissociēmus |
ut vōs dissociētis |
ut eī, ut eae, ut ea dissocient |
| Pretérito imperfecto |
ut ego dissociārem |
ut tū dissociārēs |
ut is, ut ea, ut id dissociāret |
ut nōs dissociārēmus |
ut vōs dissociārētis |
ut eī, ut eae, ut ea dissociārent |
| Pretérito perfecto |
ut ego dissociāverim |
ut tū dissociāverīs |
ut is, ut ea, ut id dissociāverit |
ut nōs dissociāverīmus |
ut vōs dissociāverītis |
ut eī, ut eae, ut ea dissociāverint |
| Pretérito pluscuamperfecto |
ut ego dissociāvissem |
ut tū dissociāvissēs |
ut is, ut ea, ut id dissociāvisset |
ut nōs dissociāvissēmus |
ut vōs dissociāvissētis |
ut eī, ut eae, ut ea dissociāvissent |
| Presente pasivo |
ut ego dissocier |
ut tū dissociēris, dissociēre |
ut is, ut ea, ut id dissociētur |
ut nōs dissociēmur |
ut vōs dissociēminī |
ut eī, ut eae, ut ea dissocientur |
| Pretérito imperfecto pasivo |
ut ego dissociārer |
ut tū dissociārēris, dissociārēre |
ut is, ut ea, ut id dissociārētur |
ut nōs dissociārēmur |
ut vōs dissociārēminī |
ut eī, ut eae, ut ea dissociārentur |
| Modo imperativo |
|
― |
(tū) |
(is, ea, id) |
― |
(vōs) |
(eī, eae, ea) |
| Presente |
― ― |
(tū) dissociā |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) dissociāte |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro |
― ― |
(tū) dissociātō |
(is, ea, id) dissociātō |
― ― |
(vōs) dissociātōte |
(eī, eae, ea) dissociantō |
| Presente pasivo |
― ― |
(tū) dissociāre |
(is, ea, id) ― |
― ― |
(vōs) dissociāminī |
(eī, eae, ea) ― |
| Futuro pasivo |
― ― |
(tū) dissociātor |
(is, ea, id) dissociātor |
― ― |
(vōs) ― |
(eī, eae, ea) dissociantor |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad |
|
