Ir al contenido

distribuo

De Wikcionario, el diccionario libre
distribuō
clásico (AFI) [dɪsˈtrɪ.bʊ.oː]

Etimología

[editar]

Del prefijo dis- y tribuō ('asignar').[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Distribuir, repartir.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de distribuō, distribuere, distribuī, distribūtum(tercera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo distribuere, distribuisse
Infinitivo pasivo distribuī
Participio activo distribuēns, distribūtūrus
Participio pasivo distribuendus, distribūtus
Gerundio distribuendī, distribuendō, distribuendum
Supino distribūtum, distribūtū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egodistribuō distribuis is, ea, iddistribuit nōsdistribuimus vōsdistribuitis eī, eae, eadistribuunt
Pretérito imperfecto egodistribuēbam distribuēbās is, ea, iddistribuēbat nōsdistribuēbāmus vōsdistribuēbātis eī, eae, eadistribuēbant
Futuro egodistribuam distribuēs is, ea, iddistribuēt nōsdistribuēmus vōsdistribuētis eī, eae, eadistribuent
Pretérito perfecto egodistribuī distribuistī is, ea, iddistribuit nōsdistribuimus vōsdistribuistis eī, eae, eadistribuērunt, distribuēre
Pretérito pluscuamperfecto egodistribueram distribuerās is, ea, iddistribuerat nōsdistribuerāmus vōsdistribuerātis eī, eae, eadistribuerant
Futuro perfecto egodistribuerō distribueris is, ea, iddistribuerit nōsdistribuerimus vōsdistribueritis eī, eae, eadistribuerint
Presente pasivo egodistribuor distribueris, distribuere is, ea, iddistribuitur nōsdistribuimur vōsdistribuiminī eī, eae, eadistribuuntur
Pretérito imperfecto pasivo egodistribuēbar distribuēbāris, distribuēbāre is, ea, iddistribuēbātur nōsdistribuēbāmur vōsdistribuēbāminī eī, eae, eadistribuēbantur
Futuro pasivo egodistribuar distribuēris, distribuēre is, ea, iddistribuētur nōsdistribuēmur vōsdistribuēminī eī, eae, eadistribuentur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egodistribuam ut tūdistribuās ut is, ut ea, ut iddistribuat ut nōsdistribuāmus ut vōsdistribuātis ut eī, ut eae, ut eadistribuant
Pretérito imperfecto ut egodistribuerem ut tūdistribuerēs ut is, ut ea, ut iddistribueret ut nōsdistribuerēmus ut vōsdistribuerētis ut eī, ut eae, ut eadistribuerent
Pretérito perfecto ut egodistribuerim ut tūdistribuerīs ut is, ut ea, ut iddistribuerit ut nōsdistribuerīmus ut vōsdistribuerītis ut eī, ut eae, ut eadistribuerint
Pretérito pluscuamperfecto ut egodistribuissem ut tūdistribuissēs ut is, ut ea, ut iddistribuisset ut nōsdistribuissēmus ut vōsdistribuissētis ut eī, ut eae, ut eadistribuissent
Presente pasivo ut egodistribuar ut tūdistribuāris, distribuāre ut is, ut ea, ut iddistribuātur ut nōsdistribuāmur ut vōsdistribuāminī ut eī, ut eae, ut eadistribuantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egodistribuerer ut tūdistribuerēris, distribuerēre ut is, ut ea, ut iddistribuerētur ut nōsdistribuerēmur ut vōsdistribuerēminī ut eī, ut eae, ut eadistribuerentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)distribue (is, ea, id) (vōs)distribuite (eī, eae, ea)
Futuro (tū)distribuitō (is, ea, id)distribuitō (vōs)distribuitōte (eī, eae, ea)distribuuntō
Presente pasivo (tū)distribuere (is, ea, id) (vōs)distribuiminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)distribuitor (is, ea, id)distribuitor (vōs) (eī, eae, ea)distribuuntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «distribuo» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.