Ir al contenido

donostiar

De Wikcionario, el diccionario libre
donostiar
pronunciación (AFI) /do.nos̺.ti.ar/
silabación do-nos-ti-ar
longitud silábica tetrasílaba

Etimología

[editar]

Del euskera Donostia (San Sebastián) y el sufijo "-ar" que se utiliza para formar un gentilicio.

Sustantivo

[editar]
1 Gentilicios
Persona originaria de San Sebastián, donostiarra.

Adjetivo

[editar]
2
Algo que proviene o que tiene relación con San Sebastián.

Declinación

[editar]
Declinación de donostiar  tipo: sustantivo animado [▲▼]
Indefinido Singular Plural Proximal
Absolutivo indef. donostiar sg. donostiarra pl. donostiarrak prox. donostiarrok
Ergativo indef. donostiarrek sg. donostiarrak pl. donostiarrek prox. donostiarrok
Dativo indef. donostiarri sg. donostiarrari pl. donostiarrei prox. donostiarroi
Gen. posesivo indef. donostiarren sg. donostiarraren pl. donostiarren prox. donostiarron
Comitativo indef. donostiarrekin sg. donostiarrarekin pl. donostiarrekin prox. donostiarrokin
Causativo indef. donostiarrengatik sg. donostiarrarengatik pl. donostiarrengatik prox. donostiarrongatik
Benefactivo indef. donostiarrentzat sg. donostiarrarentzat pl. donostiarrentzat prox. donostiarrontzat
Instrumental indef. donostiarrez sg. donostiarraz pl. donostiarrez prox. donostiarrotaz
Inesivo indef. donostiarrengan sg. donostiarrarengan pl. donostiarrengan prox. donostiarrongan
Ablativo indef. donostiarrengandik sg. donostiarrarengandik pl. donostiarrengandik prox. donostiarrongandik
Adlat. simple indef. donostiarrengana sg. donostiarrarengana pl. donostiarrengana prox. donostiarrongana
Adlat. comp. indef. donostiarrenganako sg. donostiarrarenganako pl. donostiarrenganako prox. donostiarronganako
Adlat. final indef. donostiarrenganaino sg. donostiarrarenganaino pl. donostiarrenganaino prox. donostiarronganaino
Adlat. direcc. indef. donostiarrenganantz sg. donostiarrarenganantz pl. donostiarrenganantz prox. donostiarronganantz
Partitivo indef. donostiarrik ― ― ―
Prolativo indef. donostiartzat ― ― ―

Referencias y notas

[editar]