dubius
Apariencia
| dubius | |
| clásico (AFI) | [ˈdʊ.bɪ.ʊs] |
Etimología
[editar]Del protoitálico *du(i)-fwo-, y este del protoindoeuropeo *dui-bʰh₂u-o- ('doble').[1]
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de dubius, dubia, dubium tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. dubius | f. dubia | n. dubium |
| Genitivo | m. dubiī | f. dubiae | n. dubiī |
| Dativo | m. dubiō | f. dubiae | n. dubiō |
| Acusativo | m. dubium | f. dubiam | n. dubium |
| Ablativo | m. dubiō | f. dubiā | n. dubiō |
| Vocativo | m. dubie | f. dubia | n. dubium |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. dubiī | f. dubiae | n. dubia |
| Genitivo | m. dubiōrum | f. dubiārum | n. dubiōrum |
| Dativo | m. dubiīs | f. dubiīs | n. dubiīs |
| Acusativo | m. dubiōs | f. dubiās | n. dubia |
| Ablativo | m. dubiīs | f. dubiīs | n. dubiīs |
| Vocativo | m. dubiī | f. dubiae | n. dubia |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 180. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.