effectus
Apariencia
| effectus | |
| clásico (AFI) | /ˈef.fek.tus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈef.fek.tus/ |
| silabación | ef-fec-tus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | ef.fek.tus |
Etimología 1
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Adjetivo
[editar]Declinación
[editar]Declinación de effectus, effectūs tipo: cuarta declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. effectus | pl. effectūs |
| Genitivo | sg. effectūs | pl. effectuum |
| Dativo | sg. effectuī | pl. effectibus |
| Acusativo | sg. effectum | pl. effectūs |
| Ablativo | sg. effectū | pl. effectibus |
| Vocativo | sg. effectus | pl. effectūs |
Etimología 2
[editar]De efficiō, -ere ("fabricar", "hacer", etc.) y el sufijo -tus3, y este del prefijo ex- y faciō, -ere ('hacer').[1]
Sustantivo masculino
[editar]Declinación
[editar]Declinación de effectus, effectūs tipo: cuarta declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. effectus | pl. effectūs |
| Genitivo | sg. effectūs | pl. effectuum |
| Dativo | sg. effectuī | pl. effectibus |
| Acusativo | sg. effectum | pl. effectūs |
| Ablativo | sg. effectū | pl. effectibus |
| Vocativo | sg. effectus | pl. effectūs |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de efficiō.