Ir al contenido

egunkari

De Wikcionario, el diccionario libre
egunkari
pronunciación (AFI) /e.gun.ka.ɾi/
silabación e-gun-ka-ri
longitud silábica tetrasílaba

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Sustantivo inanimado

[editar]
1
Prensa, en especial la escrita.
2
Diario, periódico.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de egunkaritipo: sustantivo inanimado []
Indefinido Singular Plural Proximal
Absolutivo indef.egunkari sg.egunkaria pl.egunkariak prox.egunkariok
Ergativo indef.egunkarik sg.egunkariak pl.egunkariek prox.egunkariok
Dativo indef.egunkariri sg.egunkariari pl.egunkariei prox.egunkarioi
Gen. posesivo indef.egunkariren sg.egunkariaren pl.egunkarien prox.egunkarion
Comitativo indef.egunkarirekin sg.egunkariarekin pl.egunkariekin prox.egunkariokin
Causativo indef.egunkarirengatik sg.egunkariarengatik pl.egunkariengatik prox.egunkariongatik
Benefactivo indef.egunkarirentzat sg.egunkariarentzat pl.egunkarientzat prox.egunkariontzat
Instrumental indef.egunkariz sg.egunkariaz pl.egunkariez prox.egunkariotaz
Gen. locativo indef.egunkaritako sg.egunkariko pl.egunkarietako prox.egunkariotako
Inesivo indef.egunkaritan sg.egunkarian pl.egunkarietan prox.egunkariotan
Ablativo indef.egunkaritatik sg.egunkaritik pl.egunkarietatik prox.egunkariotatik
Adlat. simple indef.egunkaritara sg.egunkarira pl.egunkarietara prox.egunkariotara
Adlat. comp. indef.egunkaritarako sg.egunkarirako pl.egunkarietarako prox.egunkariotarako
Adlat. final indef.egunkaritaraino sg.egunkariraino pl.egunkarietaraino prox.egunkariotaraino
Adlat. direcc. indef.egunkaritarantz sg.egunkarirantz pl.egunkarietarantz prox.egunkariotarantz
Partitivo indef.egunkaririk
Prolativo indef.egunkaritzat

Referencias y notas

[editar]