emperatriz
Apariencia
| emperatriz | |
| seseante (AFI) | [ẽmpeɾaˈt̪ɾis] |
| no seseante (AFI) | [ẽmpeɾaˈt̪ɾiθ] |
| silabación | em-pe-ra-triz |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| variantes | emperadora[1] |
| rimas | is, iθ |
Etimología
[editar]Del latín imperātrix, imperātrīcis.
Sustantivo femenino
[editar]emperatriz ¦ plural: emperatrices
Información adicional
[editar]Véase también
[editar]
Wikipedia tiene un artículo sobre emperatriz.
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1, 2] Kaiserin (de) (femenino)
- Catalán: [1, 2] emperadriu (ca) (femenino)
- Checo: [1, 2] císařovna (cs) (femenino)
- Francés: [1, 2] impératrice (fr) (femenino)
- Inglés: [1, 2] empress (en)
- Italiano: [1, 2] imperatrice (it) (femenino)
- Neerlandés: [1, 2] keizerin (nl) (femenino)
- Portugués: [1, 2] imperatriz (pt) (femenino)
Forma flexiva
[editar]Forma sustantiva
[editar]- 1
- Forma del femenino singular irregular de emperador.
| emperatriz | |
| pronunciación (AFI) | /em.peˈɾat.ɾis/ |
| silabación | em-pe-rat-riz |
| longitud silábica | tetrasílaba |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Adjetivo
[editar]- 1 Política
- Emperatriz.
Referencias y notas
[editar]- ↑ poco usado
- ↑ «emperatriz» en Diccionario de la lengua castellana (RAE). Página 401. Editorial: Sucesores de Hernando. 14.ª ed, Madrid, 1914.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras tetrasílabas
- ES:Rimas:is
- ES:Rimas:iθ
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Sustantivos femeninos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Formas sustantivas en femenino
- ES:Formas sustantivas en singular
- Náhuatl clásico
- NCI:Palabras tetrasílabas
- NCI:Palabras de etimología sin precisar
- NCI:Adjetivos
- NCI:Política