Ir al contenido

encaramarse

De Wikcionario, el diccionario libre
encaramarse
pronunciación (AFI) [ẽŋkaɾaˈmaɾse]
silabación en-ca-ra-mar-se
acentuación llana
longitud silábica pentasílaba
rima aɾ.se

Etimología

[editar]

De encaramar con el pronombre reflexivo átono.

Verbo pronominal

[editar]
1
Encaramar (uso pronominal de ...)

Conjugación

[editar]
Conjugación de encaramarse  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo encaramarse haberse encaramado
Gerundio encaramándose habiéndose encaramado
Participio encaramado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo me encaramo tú te encaramas vos te encaramás él, ella, usted se encarama nosotros nos encaramamos vosotros os encaramáis ustedes, ellos se encaraman
Pretérito imperfecto yo me encaramaba tú te encaramabas vos te encaramabas él, ella, usted se encaramaba nosotros nos encaramábamos vosotros os encaramabais ustedes, ellos se encaramaban
Pretérito perfecto yo me encaramé tú te encaramaste vos te encaramaste él, ella, usted se encaramó nosotros nos encaramamos vosotros os encaramasteis ustedes, ellos se encaramaron
Pretérito pluscuamperfecto yo me había encaramado tú te habías encaramado vos te habías encaramado él, ella, usted se había encaramado nosotros nos habíamos encaramado vosotros os habíais encaramado ustedes, ellos se habían encaramado
Pretérito perfecto compuesto yo me he encaramado tú te has encaramado vos te has encaramado él, ella, usted se ha encaramado nosotros nos hemos encaramado vosotros os habéis encaramado ustedes, ellos se han encaramado
Futuro yo me encaramaré tú te encaramarás vos te encaramarás él, ella, usted se encaramará nosotros nos encaramaremos vosotros os encaramaréis ustedes, ellos se encaramarán
Futuro compuesto yo me habré encaramado tú te habrás encaramado vos te habrás encaramado él, ella, usted se habrá encaramado nosotros nos habremos encaramado vosotros os habréis encaramado ustedes, ellos se habrán encaramado
Pretérito anterior† yo me hube encaramado tú te hubiste encaramado vos te hubiste encaramado él, ella, usted se hubo encaramado nosotros nos hubimos encaramado vosotros os hubisteis encaramado ustedes, ellos se hubieron encaramado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo me encaramaría tú te encaramarías vos te encaramarías él, ella, usted se encaramaría nosotros nos encaramaríamos vosotros os encaramaríais ustedes, ellos se encaramarían
Condicional compuesto yo me habría encaramado tú te habrías encaramado vos te habrías encaramado él, ella, usted se habría encaramado nosotros nos habríamos encaramado vosotros os habríais encaramado ustedes, ellos se habrían encaramado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo me encarame que tú te encarames que vos te encarames, te encaramés que él, que ella, que usted se encarame que nosotros nos encaramemos que vosotros os encaraméis que ustedes, que ellos se encaramen
Pretérito imperfecto que yo me encaramara, me encaramase que tú te encaramaras, te encaramases que vos te encaramaras, te encaramases que él, que ella, que usted se encaramara, se encaramase que nosotros nos encaramáramos, nos encaramásemos que vosotros os encaramarais, os encaramaseis que ustedes, que ellos se encaramaran, se encaramasen
Pretérito perfecto que yo me haya encaramado que tú te hayas encaramado que vos te hayas encaramado, te hayás encaramado que él, que ella, que usted se haya encaramado que nosotros nos hayamos encaramado que vosotros os hayáis encaramado que ustedes, que ellos se hayan encaramado
Pretérito pluscuamperfecto que yo me hubiera encaramado, me hubiese encaramado que tú te hubieras encaramado, te hubieses encaramado que vos te hubieras encaramado, te hubieses encaramado que él, que ella, que usted se hubiera encaramado, se hubiese encaramado que nosotros nos hubiéramos encaramado, nos hubiésemos encaramado que vosotros os hubierais encaramado, os hubieseis encaramado que ustedes, que ellos se hubieran encaramado, se hubiesen encaramado
Futuro† que yo me encaramare que tú te encaramares que vos te encaramares que él, que ella, que usted se encaramare que nosotros nos encaramáremos que vosotros os encaramareis que ustedes, que ellos se encaramaren
Futuro compuesto† que yo me hubiere encaramado que tú te hubieres encaramado que vos te hubieres encaramado que él, que ella, que usted se hubiere encaramado que nosotros nos hubiéremos encaramado que vosotros os hubiereis encaramado que ustedes, que ellos se hubieren encaramado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) encarámate (vos) encaramate (usted) encarámese (nosotros) encaramémonos (vosotros) encaramaos (ustedes) encarámense
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Referencias y notas

[editar]