enllentecés
Apariencia
| enllentecés | |
| seseante, yeísta (AFI) | [ẽɲʝẽn̪t̪eˈses] |
| seseante, no yeísta (AFI) | [ẽɲʎẽn̪t̪eˈses] |
| seseante, sheísta (AFI) | [ẽnʲʃẽn̪t̪eˈses] |
| seseante, zheísta (AFI) | [ẽnʲʒẽn̪t̪eˈses] |
| no seseante, yeísta (AFI) | [ẽɲʝẽn̪t̪eˈθes] |
| no seseante, no yeísta (AFI) | [ẽɲʎẽn̪t̪eˈθes] |
| silabación | en-llen-te-cés |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | es |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (vos) del presente de indicativo de enllentecer o de enllentecerse.