enunciative
Apariencia
| enunciative | |
| pronunciación (AFI) | /ɪˈnʌnsɪətɪv/ |
Etimología
[editar]Del latín ēnuntiatīvus, derivado de ēnuntiō, ēnuntiāre, a su vez de nūntiō, nūntiāre ("declarar, anunciar, informar, relatar")
Adjetivo
[editar]enunciative (largo) ¦ comparativo: more enunciative ¦ superlativo: most enunciative
- 1
- Enunciativo.
- Uso: culto
- Sinónimos: declarative, enunciatory
- Relacionados: enunciate, enunciable, enunciation, enunciatively, enunciator
- 2
- Perteneciente o relativo a la vocalización (pronunciación o articulación clara: enunciation, elocution).
- Sinónimo: enunciatory
Véase también
[editar]
Wikipedia en inglés tiene un artículo sobre enunciation.
| enunciative | |
| pronunciación (AFI) | /enuntʃaˈtive/ |
Forma adjetiva
[editar]- 1
- Forma del femenino plural de enunciativo.