esus
Apariencia
| esus | |
| clásico (AFI) | /ˈeː.sus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈe.sus/ |
| silabación | ē-sus |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | eː.sus, e.sus |
Forma flexiva
[editar]Forma verbal
[editar]- 1
- Participio perfecto pasivo de edō1.[1]
Declinación
[editar]Declinación de ēsus, ēsa, ēsum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ēsus | f. ēsa | n. ēsum |
| Genitivo | m. ēsī | f. ēsae | n. ēsī |
| Dativo | m. ēsō | f. ēsae | n. ēsō |
| Acusativo | m. ēsum | f. ēsam | n. ēsum |
| Ablativo | m. ēsō | f. ēsā | n. ēsō |
| Vocativo | m. ēse | f. ēsa | n. ēsum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. ēsī | f. ēsae | n. ēsa |
| Genitivo | m. ēsōrum | f. ēsārum | n. ēsōrum |
| Dativo | m. ēsīs | f. ēsīs | n. ēsīs |
| Acusativo | m. ēsōs | f. ēsās | n. ēsa |
| Ablativo | m. ēsīs | f. ēsīs | n. ēsīs |
| Vocativo | m. ēsī | f. ēsae | n. ēsa |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.