etxola

Vasco

etxola
pronunciación (AFI)	/e.t͡ʃo.la/
silabación	e-txo-la
longitud silábica	trisílaba

Etimología

Tomado del francés geôle ‘jaula, cárcel’ por cruce del euskera etxe ‘casa’

Sustantivo inanimado

1

Chabola, choza.

• Sinónimos: txabola, exola, etxabola

Véase también

• Wikipedia en vasco tiene un artículo sobre etxola.

Declinación

Declinación de etxola  tipo: sustantivo inanimado [▲▼]

	Indefinido	Singular	Plural	Proximal
Absolutivo	indef. etxola	sg. etxola	pl. etxolak	prox. etxolok
Ergativo	indef. etxolak	sg. etxolak	pl. etxolek	prox. etxolok
Dativo	indef. etxolari	sg. etxolari	pl. etxolei	prox. etxoloi
Gen. posesivo	indef. etxolaren	sg. etxolaren	pl. etxolen	prox. etxolon
Comitativo	indef. etxolarekin	sg. etxolarekin	pl. etxolekin	prox. etxolokin
Causativo	indef. etxolarengatik	sg. etxolarengatik	pl. etxolengatik	prox. etxolongatik
Benefactivo	indef. etxolarentzat	sg. etxolarentzat	pl. etxolentzat	prox. etxolontzat
Instrumental	indef. etxolaz	sg. etxolaz	pl. etxolez	prox. etxolotaz
Gen. locativo	indef. etxolatako	sg. etxolako	pl. etxoletako	prox. etxolotako
Inesivo	indef. etxolatan	sg. etxolan	pl. etxoletan	prox. etxolotan
Ablativo	indef. etxolatatik	sg. etxolatik	pl. etxoletatik	prox. etxolotatik
Adlat. simple	indef. etxolatara	sg. etxolara	pl. etxoletara	prox. etxolotara
Adlat. comp.	indef. etxolatarako	sg. etxolarako	pl. etxoletarako	prox. etxolotarako
Adlat. final	indef. etxolataraino	sg. etxolaraino	pl. etxoletaraino	prox. etxolotaraino
Adlat. direcc.	indef. etxolatarantz	sg. etxolarantz	pl. etxoletarantz	prox. etxolotarantz
Partitivo	indef. etxolarik	―	―	―
Prolativo	indef. etxolatzat	―	―	―