exhalatio
| exhalatio | |
| clásico (AFI) | /e.ksaːˈlaː.ti.oː/ |
| eclesiástico (AFI) | /e.ksaˈla.ti.o/ |
| silabación | e-xhā-lā-ti-ō |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | pentasílaba |
| rimas | a.ti.o, aː.ti.oː |
Etimología
[editar]De exhālō, -āre ('exhalar') y el sufijo tiō, y aquel del prefijo ex- y hālō, -āre ('exhalar').[1]
Sustantivo femenino
[editar]Declinación
[editar]Declinación de exhālātiō, exhālātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. exhālātiō | pl. exhālātiōnēs |
| Genitivo | sg. exhālātiōnis | pl. exhālātiōnum |
| Dativo | sg. exhālātiōnī | pl. exhālātiōnibus |
| Acusativo | sg. exhālātiōnem | pl. exhālātiōnēs |
| Ablativo | sg. exhālātiōne | pl. exhālātiōnibus |
| Vocativo | sg. exhālātiō | pl. exhālātiōnēs |