Ir al contenido

exspecto

De Wikcionario, el diccionario libre
exspecto
clásico (AFI) /ˈeks.spek.toː/
eclesiástico (AFI) /ˈeks.spek.to/
silabación ex-spec-tō
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
grafías alternativas expectō
rimas eks.spek.to, eks.spek.toː

Etimología

[editar]

Del prefijo ex- y specto, frecuentativo de speciō ('miro').

Verbo transitivo

[editar]
1
Aguardo o espero.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de exspectō, exspectāre, exspectāvī, exspectātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo exspectāre, exspectāvisse
Infinitivo pasivo exspectārī
Participio activo exspectāns, exspectātūrus
Participio pasivo exspectandus, exspectātus
Gerundio exspectandī, exspectandō, exspectandum
Supino exspectātum, exspectātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoexspectō exspectās is, ea, idexspectat nōsexspectāmus vōsexspectātis eī, eae, eaexspectant
Pretérito imperfecto egoexspectābam exspectābās is, ea, idexspectābat nōsexspectābāmus vōsexspectābātis eī, eae, eaexspectābant
Futuro egoexspectābō exspectābis is, ea, idexspectābit nōsexspectābimus vōsexspectābitis eī, eae, eaexspectābunt
Pretérito perfecto egoexspectāvī exspectāvistī is, ea, idexspectāvit nōsexspectāvimus vōsexspectāvistis eī, eae, eaexspectāvērunt, exspectāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egoexspectāveram exspectāverās is, ea, idexspectāverat nōsexspectāverāmus vōsexspectāverātis eī, eae, eaexspectāverant
Futuro perfecto egoexspectāverō exspectāveris is, ea, idexspectāverit nōsexspectāverimus vōsexspectāveritis eī, eae, eaexspectāverint
Presente pasivo egoexspector exspectāris, exspectāre is, ea, idexspectātur nōsexspectāmur vōsexspectāminī eī, eae, eaexspectantur
Pretérito imperfecto pasivo egoexspectābar exspectābāris, exspectābāre is, ea, idexspectābātur nōsexspectābāmur vōsexspectābāminī eī, eae, eaexspectābantur
Futuro pasivo egoexspectābor exspectāberis, exspectābere is, ea, idexspectābitur nōsexspectābimur vōsexspectābiminī eī, eae, eaexspectābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoexspectem ut tūexspectēs ut is, ut ea, ut idexspectet ut nōsexspectēmus ut vōsexspectētis ut eī, ut eae, ut eaexspectent
Pretérito imperfecto ut egoexspectārem ut tūexspectārēs ut is, ut ea, ut idexspectāret ut nōsexspectārēmus ut vōsexspectārētis ut eī, ut eae, ut eaexspectārent
Pretérito perfecto ut egoexspectāverim ut tūexspectāverīs ut is, ut ea, ut idexspectāverit ut nōsexspectāverīmus ut vōsexspectāverītis ut eī, ut eae, ut eaexspectāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoexspectāvissem ut tūexspectāvissēs ut is, ut ea, ut idexspectāvisset ut nōsexspectāvissēmus ut vōsexspectāvissētis ut eī, ut eae, ut eaexspectāvissent
Presente pasivo ut egoexspecter ut tūexspectēris, exspectēre ut is, ut ea, ut idexspectētur ut nōsexspectēmur ut vōsexspectēminī ut eī, ut eae, ut eaexspectentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoexspectārer ut tūexspectārēris, exspectārēre ut is, ut ea, ut idexspectārētur ut nōsexspectārēmur ut vōsexspectārēminī ut eī, ut eae, ut eaexspectārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)exspectā (is, ea, id) (vōs)exspectāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)exspectātō (is, ea, id)exspectātō (vōs)exspectātōte (eī, eae, ea)exspectantō
Presente pasivo (tū)exspectāre (is, ea, id) (vōs)exspectāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)exspectātor (is, ea, id)exspectātor (vōs) (eī, eae, ea)exspectantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Información adicional

[editar]

Referencias y notas

[editar]
  1. «exspecto» en A Latin Dictionary. Charlton T. Lewis. Editado por: Charles Short. Editorial: Harper and Brothers. Nueva York, 1879. ISBN: 9780198642015.