Ir al contenido

felo

De Wikcionario, el diccionario libre
felo
clásico (AFI) /ˈfeː.loː/
eclesiástico (AFI) /ˈfe.lo/
silabación fē-lō
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas eː.loː, e.lo

Verbo transitivo

[editar]
1
Variante de fellō.[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de fēlō, fēlāre, fēlāvī, fēlātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo fēlāre, fēlāvisse
Infinitivo pasivo fēlārī
Participio activo fēlāns, fēlātūrus
Participio pasivo fēlandus, fēlātus
Gerundio fēlandī, fēlandō, fēlandum
Supino fēlātum, fēlātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egofēlō fēlās is, ea, idfēlat nōsfēlāmus vōsfēlātis eī, eae, eafēlant
Pretérito imperfecto egofēlābam fēlābās is, ea, idfēlābat nōsfēlābāmus vōsfēlābātis eī, eae, eafēlābant
Futuro egofēlābō fēlābis is, ea, idfēlābit nōsfēlābimus vōsfēlābitis eī, eae, eafēlābunt
Pretérito perfecto egofēlāvī fēlāvistī is, ea, idfēlāvit nōsfēlāvimus vōsfēlāvistis eī, eae, eafēlāvērunt, fēlāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egofēlāveram fēlāverās is, ea, idfēlāverat nōsfēlāverāmus vōsfēlāverātis eī, eae, eafēlāverant
Futuro perfecto egofēlāverō fēlāveris is, ea, idfēlāverit nōsfēlāverimus vōsfēlāveritis eī, eae, eafēlāverint
Presente pasivo egofēlor fēlāris, fēlāre is, ea, idfēlātur nōsfēlāmur vōsfēlāminī eī, eae, eafēlantur
Pretérito imperfecto pasivo egofēlābar fēlābāris, fēlābāre is, ea, idfēlābātur nōsfēlābāmur vōsfēlābāminī eī, eae, eafēlābantur
Futuro pasivo egofēlābor fēlāberis, fēlābere is, ea, idfēlābitur nōsfēlābimur vōsfēlābiminī eī, eae, eafēlābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egofēlem ut tūfēlēs ut is, ut ea, ut idfēlet ut nōsfēlēmus ut vōsfēlētis ut eī, ut eae, ut eafēlent
Pretérito imperfecto ut egofēlārem ut tūfēlārēs ut is, ut ea, ut idfēlāret ut nōsfēlārēmus ut vōsfēlārētis ut eī, ut eae, ut eafēlārent
Pretérito perfecto ut egofēlāverim ut tūfēlāverīs ut is, ut ea, ut idfēlāverit ut nōsfēlāverīmus ut vōsfēlāverītis ut eī, ut eae, ut eafēlāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egofēlāvissem ut tūfēlāvissēs ut is, ut ea, ut idfēlāvisset ut nōsfēlāvissēmus ut vōsfēlāvissētis ut eī, ut eae, ut eafēlāvissent
Presente pasivo ut egofēler ut tūfēlēris, fēlēre ut is, ut ea, ut idfēlētur ut nōsfēlēmur ut vōsfēlēminī ut eī, ut eae, ut eafēlentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egofēlārer ut tūfēlārēris, fēlārēre ut is, ut ea, ut idfēlārētur ut nōsfēlārēmur ut vōsfēlārēminī ut eī, ut eae, ut eafēlārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)fēlā (is, ea, id) (vōs)fēlāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)fēlātō (is, ea, id)fēlātō (vōs)fēlātōte (eī, eae, ea)fēlantō
Presente pasivo (tū)fēlāre (is, ea, id) (vōs)fēlāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)fēlātor (is, ea, id)fēlātor (vōs) (eī, eae, ea)fēlantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.