Ir al contenido

fleo

De Wikcionario, el diccionario libre
fleo
clásico (AFI) /ˈfle.oː/
eclesiástico (AFI) /ˈfle.o/
silabación fle-ō
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas e.o, e.oː

Etimología

[editar]

Del protoitálico *flē-, y este del protoindoeuropeo *bʰleh₁-/*bʰlh₁- ("balar", "llorar").[1] Compárese el hitita palṷaezi ("gritar de dolor o de alegría"), el ruso блеять (bléjat) ("balar") y el letón blêt ('balar').[1]

Verbo transitivo

[editar]
1
Llorar, deplorar, lamentar.
2
Decir llorando.
3
Destilar.
  • Uso: latín eclesiástico

Verbo intransitivo

[editar]
4
Llorar, derramar lágrimas.

Conjugación

[editar]
Conjugación de fleō, flēre, flēvī, flētum(segunda conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo flēre, flēvisse
Infinitivo pasivo flērī
Participio activo flēns, flētūrus
Participio pasivo flendus, flētus
Gerundio flendī, flendō, flendum
Supino flētum, flētū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egofleō flēs is, ea, idflet nōsflēmus vōsflētis eī, eae, eaflent
Pretérito imperfecto egoflēbam flēbās is, ea, idflēbat nōsflēbāmus vōsflēbātis eī, eae, eaflēbant
Futuro egoflēbō flēbis is, ea, idflēbit nōsflēbimus vōsflēbitis eī, eae, eaflēbunt
Pretérito perfecto egoflēvī flēvistī is, ea, idflēvit nōsflēvimus vōsflēvistis eī, eae, eaflēvērunt, flēvēre
Pretérito pluscuamperfecto egoflēveram flēverās is, ea, idflēverat nōsflēverāmus vōsflēverātis eī, eae, eaflēverant
Futuro perfecto egoflēverō flēveris is, ea, idflēverit nōsflēverimus vōsflēveritis eī, eae, eaflēverint
Presente pasivo egofleor flēris, flēre is, ea, idflētur nōsflēmur vōsflēminī eī, eae, eaflentur
Pretérito imperfecto pasivo egoflēbar flēbāris, flēbāre is, ea, idflēbātur nōsflēbāmur vōsflēbāminī eī, eae, eaflēbantur
Futuro pasivo egoflēbor flēberis, flēbere is, ea, idflēbitur nōsflēbimur vōsflēbiminī eī, eae, eaflēbuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egofleam ut tūfleās ut is, ut ea, ut idfleat ut nōsfleāmus ut vōsfleātis ut eī, ut eae, ut eafleant
Pretérito imperfecto ut egoflērem ut tūflērēs ut is, ut ea, ut idflēret ut nōsflērēmus ut vōsflērētis ut eī, ut eae, ut eaflērent
Pretérito perfecto ut egoflēverim ut tūflēverīs ut is, ut ea, ut idflēverit ut nōsflēverīmus ut vōsflēverītis ut eī, ut eae, ut eaflēverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoflēvissem ut tūflēvissēs ut is, ut ea, ut idflēvisset ut nōsflēvissēmus ut vōsflēvissētis ut eī, ut eae, ut eaflēvissent
Presente pasivo ut egoflear ut tūfleāris, fleāre ut is, ut ea, ut idfleātur ut nōsfleāmur ut vōsfleāminī ut eī, ut eae, ut eafleantur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoflērer ut tūflērēris, flērēre ut is, ut ea, ut idflērētur ut nōsflērēmur ut vōsflērēminī ut eī, ut eae, ut eaflērentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)flē (is, ea, id) (vōs)flēte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)flētō (is, ea, id)flētō (vōs)flētōte (eī, eae, ea)flentō
Presente pasivo (tū)flēre (is, ea, id) (vōs)flēminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)flētor (is, ea, id)flētor (vōs) (eī, eae, ea)flentor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 226. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.