fråga

Sueco

fråga
pronunciación (AFI)	[`froːɡa]

Etimología 1

Del bajo alemán medio frage.

Sustantivo

1

Pregunta; cuestión.

• Ejemplo: 

  Det var en bra fråga du hade→ Fue una buena pregunta la que hiciste.

2

Asunto, tema; tópico.

Compuestos

• frågeord
• kuggfråga

Locuciones

• det kommer aldrig på fråga!
• det är inte fråga om
• i fråga
• i fråga om
• sätta i fråga

Declinación

Declinación de fråga  tipo: c-or [▲▼]

Indefinido
	singular	plural
Nominativo	sg. fråga	pl. frågor
Genitivo	sg. frågas	pl. frågors
Definido
	singular	plural
Nominativo	sg. frågan	pl. frågorna
Genitivo	sg. frågans	pl. frågornas