furtar
Apariencia
| furtar | |
| pronunciación (AFI) | [fuɾˈt̪aɾ] |
| silabación | fur-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| parónimos | frutar |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del castellano antiguo furtar ('hurtar') y este del latín furtum ("hurto, robo").[1]
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de furtar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | furtar | haber furtado | |||||
| Gerundio | furtando | habiendo furtado | |||||
| Participio | furtado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo furto | tú furtas | vos furtás | él, ella, usted furta | nosotros furtamos | vosotros furtáis | ustedes, ellos furtan |
| Pretérito imperfecto | yo furtaba | tú furtabas | vos furtabas | él, ella, usted furtaba | nosotros furtábamos | vosotros furtabais | ustedes, ellos furtaban |
| Pretérito perfecto | yo furté | tú furtaste | vos furtaste | él, ella, usted furtó | nosotros furtamos | vosotros furtasteis | ustedes, ellos furtaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo había furtado | tú habías furtado | vos habías furtado | él, ella, usted había furtado | nosotros habíamos furtado | vosotros habíais furtado | ustedes, ellos habían furtado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo he furtado | tú has furtado | vos has furtado | él, ella, usted ha furtado | nosotros hemos furtado | vosotros habéis furtado | ustedes, ellos han furtado |
| Futuro | yo furtaré | tú furtarás | vos furtarás | él, ella, usted furtará | nosotros furtaremos | vosotros furtaréis | ustedes, ellos furtarán |
| Futuro compuesto | yo habré furtado | tú habrás furtado | vos habrás furtado | él, ella, usted habrá furtado | nosotros habremos furtado | vosotros habréis furtado | ustedes, ellos habrán furtado |
| Pretérito anterior† | yo hube furtado | tú hubiste furtado | vos hubiste furtado | él, ella, usted hubo furtado | nosotros hubimos furtado | vosotros hubisteis furtado | ustedes, ellos hubieron furtado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo furtaría | tú furtarías | vos furtarías | él, ella, usted furtaría | nosotros furtaríamos | vosotros furtaríais | ustedes, ellos furtarían |
| Condicional compuesto | yo habría furtado | tú habrías furtado | vos habrías furtado | él, ella, usted habría furtado | nosotros habríamos furtado | vosotros habríais furtado | ustedes, ellos habrían furtado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo furte | que tú furtes | que vos furtes, furtés | que él, que ella, que usted furte | que nosotros furtemos | que vosotros furtéis | que ustedes, que ellos furten |
| Pretérito imperfecto | que yo furtara, furtase | que tú furtaras, furtases | que vos furtaras, furtases | que él, que ella, que usted furtara, furtase | que nosotros furtáramos, furtásemos | que vosotros furtarais, furtaseis | que ustedes, que ellos furtaran, furtasen |
| Pretérito perfecto | que yo haya furtado | que tú hayas furtado | que vos hayas furtado | que él, que ella, que usted haya furtado | que nosotros hayamos furtado | que vosotros hayáis furtado | que ustedes, que ellos hayan furtado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo hubiera furtado, hubiese furtado | que tú hubieras furtado, hubieses furtado | que vos hubieras furtado, hubieses furtado | que él, que ella, que usted hubiera furtado, hubiese furtado | que nosotros hubiéramos furtado, hubiésemos furtado | que vosotros hubierais furtado, hubieseis furtado | que ustedes, que ellos hubieran furtado, hubiesen furtado |
| Futuro† | que yo furtare | que tú furtares | que vos furtares | que él, que ella, que usted furtare | que nosotros furtáremos | que vosotros furtareis | que ustedes, que ellos furtaren |
| Futuro compuesto† | que yo hubiere furtado | que tú hubieres furtado | que vos hubieres furtado | que él, que ella, que usted hubiere furtado | que nosotros hubiéremos furtado | que vosotros hubiereis furtado | que ustedes, que ellos hubieren furtado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) furta | (vos) furtá | (usted) furte | (nosotros) furtemos | (vosotros) furtad | (ustedes) furten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]- furtarse (otro significado).
Castellano antiguo
[editar]| furtar | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo. Compárese el galaicoportugués furtar.
Verbo
[editar]| furtar | |
| oriental y norte occidental (AFI) | [fuɾˈta] |
| valenciano (AFI) | [fuɾˈtaɾ] |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo. Atestiguado desde 1417.[3]
Verbo transitivo
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de furtar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | furtar | haver furtat | ||||
| Gerundio | furtant | havent furtat | ||||
| Participio | furtat | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo indicativo | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Presente | jo furto, furte, furti, furt | tu furtes | el, ella, vostè furta | nosaltres furtem, furtam | vosaltres, vós furteu, furtau | ells, elles, vostès furten |
| Pretérito imperfecto | jo furtava | tu furtaves | el, ella, vostè furtava | nosaltres furtàvem | vosaltres, vós furtàveu | ells, elles, vostès furtaven |
| Pretérito perfecto | jo furtí | tu furtares | el, ella, vostè furtà | nosaltres furtàrem | vosaltres, vós furtàreu | ells, elles, vostès furtaren |
| Pretérito perifrástico | jo vaig furtat | tu vas furtat, vares furtat | el, ella, vostè va furtat | nosaltres vem furtat, vàrem furtat | vosaltres, vós vau furtat, vàreu furtat | ells, elles, vostès van furtat, varen furtat |
| Pretérito pluscuamperfecto | jo havia furtat | tu havies furtat | el, ella, vostè havia furtat | nosaltres havíem furtat | vosaltres, vós havíeu furtat | ells, elles, vostès havien furtat |
| Pretérito perfecto compuesto | jo he furtat | tu has furtat | el, ella, vostè ha furtat | nosaltres hem furtat, havem furtat | vosaltres, vós heu furtat, haveu furtat | ells, elles, vostès han furtat |
| Futuro | jo furtaré | tu furtaràs | el, ella, vostè furtarà | nosaltres furtarem | vosaltres, vós furtareu | ells, elles, vostès furtaran |
| Futuro compuesto | jo hauré furtat | tu hubràs furtat | el, ella, vostè haurà furtat | nosaltres haurem furtat | vosaltres, vós haureu furtat | ells, elles, vostès hauran furtat |
| Pretérito anterior† | jo haguí furtat, vaig haver furtat | tu hagueres furtat, vas haver furtat, vares haver furtat | el, ella, vostè hagué furtat, va haver furtat | nosaltres haguérem furtat, vem haver furtat, vàrem haver furtat | vosaltres, vós haguéreu furtat, vau haver furtat, vàreu haver furtat | ells, elles, vostès hagueren furtat, van haver furtat, varen haver furtat |
| Modo condicional | ||||||
| jo | tu | el, ella, vostè | nosaltres | vosaltres, vós | ells, elles, vostès | |
| Condicional simple | jo furtaria | tu furtaries | el, ella, vostè furtaria | nosaltres furtaríem | vosaltres, vós furtaríeu | ells, elles, vostès furtarien |
| Condicional compuesto | jo hauria furtat, haguera furtat | tu hauries furtat, hagueres furtat | el, ella, vostè hauria furtat, haguera furtat | nosaltres hauríem furtat, haguérem furtat | vosaltres, vós hauríeu furtat, haguéreu furtat | ells, elles, vostès haurien furtat, hagueren furtat |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que jo | que tu | que el, que ella, que vostè | que nosaltres | que vosaltres, que vós | que ells, que elles, que vostès | |
| Presente | que jo furti, furte | que tu furtis, furtes | que el, que ella, que vostè furti, furte | que nosaltres furtem | que vosaltres, que vós furteu | que ells, que elles, que vostès furtin, furten |
| Pretérito imperfecto | que jo furtés, furtàs, furtara | que tu furtessis, furtesses, furtassis, furtasses, furtares | que el, que ella, que vostè furtés, furtàs, furtara | que nosaltres furtéssim, furtéssem, furtàssim, furtàssem, furtàrem | que vosaltres, que vós furtéssiu, furtésseu, furtàssiu, furtàsseu, furtàreu | que ells, que elles, que vostès furtessin, furtessen, furtassin, furtassen, furtaren |
| Pretérito perfecto | que jo hagi furtat, haja furtat | que tu hagis furtat, hages furtat | que el, que ella, que vostè hagi furtat, haja furtat | que nosaltres hàgim furtat, hàgem furtat | que vosaltres, que vós hàgiu furtat, hàgeu furtat | que ells, que elles, que vostès hagin furtat, hagen furtat |
| Pretérito perifrástico | que jo vagi furtat, vaja furtat | que tu vagis furtat, vages furtat | que el, que ella, que vostè vagi furtat, vaja furtat | que nosaltres vàgim furtat, vàgem furtat | que vosaltres, que vós vàgiu furtat, vàgeu furtat | que ells, que elles, que vostès vagin furtat, vagen furtat |
| Pretérito pluscuamperfecto | que jo hagués furtat, haguera furtat | que tu haguessis furtat, haguesses furtat, hagueres furtat | que el, que ella, que vostè hagués furtat, haguera furtat | que nosaltres haguéssim furtat, haguéssem furtat, haguérem furtat | que vosaltres, que vós haguéssiu furtat, haguésseu furtat, haguéreu furtat | que ells, que elles, que vostès haguessin furtat, haguessen furtat, hagueren furtat |
| Pretérito anterior† | que jo vagi haver furtat, vaja haver furtat | que tu vagis haver furtat, vages haver furtat | que el, que ella, que vostè vagi haver furtat, vaja haver furtat | que nosaltres vàgim haver furtat, vàgem haver furtat | que vosaltres, que vós vàgiu haver furtat, vàgeu haver furtat | que ells, que elles, que vostès vagin haver furtat, vagen haver furtat |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostè) | (nosaltres) | (vosaltres, vós) | (vostès) | |
| Presente | ― ― | (tu) furta | (vostè) furti, furte | (nosaltres) furtem | (vosaltres) furteu, furtau | (vostès) furtin, furten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Galaicoportugués
[editar]| furtar | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo. Compárese el castellano antiguo furtar.
Verbo
[editar]Información adicional
[editar]- Derivado: furtarse.
Gallego
[editar]| furtar | |
| pronunciación (AFI) | [fuɾˈt̪aɾ] |
| silabación | fur-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rima | aɾ |
Etimología
[editar]Del galaicoportugués furtar ('hurtar'). Compárese el portugués furtar.
Conjugación
[editar]Conjugación de furtar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | furtar | ter furtado | ||||
| Gerundio | furtando | tendo furtado | ||||
| Participio | furtado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por . eu | por . tu | por . ele, por . ela, por . vostede | por . nós | por . vós | por . vostedes, por . eles, por . elas | |
| Infinitivo simple | por . eu furtar | por . ti furtares | por . ele, por . ela, por . vostede furtar | por . nós furtarmos | por . vós furtardes | por . vostedes, por . eles, por . elas furtaren |
| Infinitivo compuesto | por . eu ter furtado | por . ti teres furtado | por . ele, por . ela, por . vostede ter furtado | por . nós termos furtado | por . vós terdes furtado | por . vostedes, por . eles, por . elas teren furtado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Presente | eu furto | ti furtas | el, el, vostede furta | nós furtamos | vós furtades | vostedes, eles, elas furtan |
| Pretérito imperfecto | eu furtaba | ti furtabas | el, el, vostede furtaba | nós furtabamos | vós furtabades | vostedes, eles, elas furtaban |
| Pretérito perfecto | eu furtei | ti furtaches | el, el, vostede furtou | nós furtamos | vós furtastes | vostedes, eles, elas furtaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu furtara | ti furtaras | el, el, vostede furtara | nós furtaramos | vós furtarades | vostedes, eles, elas furtaran |
| Pretérito perfecto compuesto | eu teño furtado | ti tes furtado | el, el, vostede ten furtado | nós temos furtado | vós tendes furtado | vostedes, eles, elas teñen furtado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tiña furtado | ti tiñas furtado | el, el, vostede tiña furtado | nós tiñamos furtado | vós tiñades furtado | vostedes, eles, elas tiñan furtado |
| Futuro | eu furtarei | ti furtarás | el, el, vostede furtará | nós furtaremos | vós furtaredes | vostedes, eles, elas furtarán |
| Futuro compuesto | eu terei furtado | ti terás furtado | el, el, vostede terá furtado | nós teremos furtado | vós teredes furtado | vostedes, eles, elas terán furtado |
| Pretérito anterior† | eu tiven furtado | ti tiveches furtado | el, el, vostede tivo furtado | nós tivemos furtado | vós tivestes furtado | vostedes, eles, elas tiveron furtado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, vostede | nós | vós | vostedes, eles, elas | |
| Condicional simple | eu furtaría | ti furtarías | el, el, vostede furtaría | nós furtariamos | vós furtariades | vostedes, eles, elas furtarían |
| Condicional compuesto | eu tería furtado | ti terías furtado | el, el, vostede tería furtado | nós teriamos furtado | vós teriades furtado | vostedes, eles, elas terían furtado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que vostede | que nós | que vós | que vostedes, que eles, que elas | |
| Presente | que eu furte | que ti furtes | que ele, que ela, que vostede furte | que nós furtemos | que vós furtedes | que vostedes, que eles, que elas furten |
| Pretérito imperfecto | que eu furtase | que ti furtases | que ele, que ela, que vostede furtase | que nós furtásemos | que vós furtásedes | que vostedes, que eles, que elas furtasen |
| Pretérito perfecto | que eu teña furtado | que ti teñas furtado | que ele, que ela, que vostede teña furtado | que nós teñamos furtado | que vós teñades furtado | que vostedes, que eles, que elas teñan furtado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivese furtado | que ti tiveses furtado | que ele, que ela, que vostede tivese furtado | que nós tivésemos furtado | que vós tivésedes furtado | que vostedes, que eles, que elas tivesen furtado |
| Futuro† | que eu furtar | que ti furtares | que ele, que ela, que vostede furtar | que nós furtarmos | que vós furtardes | que vostedes, que eles, que elas furtaren |
| Futuro compuesto† | que eu tiver furtado | que ti tiveres furtado | que ele, que ela, que vostede tiver furtado | que nós tivermos furtado | que vós tiverdes furtado | que vostedes, que eles, que elas tiveren furtado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (vostede) | (nós) | (vós) | (vostedes) | |
| Presente | ― ― | (ti) furta | (vostede) furte | (nós) furtemos | (vós) furtade | (vostedes) furten |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Ido
[editar]| furtar | |
| pronunciación (AFI) | [fur.ˈtar] |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Verbo transitivo
[editar]| furtar | |
| brasilero (AFI) | /fuʁˈtaʁ/ |
| europeo (AFI) | /fuɾˈtaɾ/ |
| silabación | fur-tar |
| acentuación | aguda |
| longitud silábica | bisílaba |
| rimas | aɾ, aʁ |
Etimología
[editar]Del galaicoportugués furtar ('hurtar'). Compárese el gallego furtar.
Conjugación
[editar]Conjugación de furtar paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | furtar | ter furtado | ||||
| Gerundio | furtando | tendo furtado | ||||
| Participio | furtado | |||||
| Formas personales | ||||||
| Modo infinitivo | ||||||
| por eu | por tu | por ele, por ela, por você | por nós | por vós | por vocês, por eles, por elas | |
| Infinitivo simple | por eu furtar | por tu furtares | por ele, por ela, por você furtar | por nós furtarmos | por vós furtardes | por vocês, por eles, por elas furtarem |
| Infinitivo compuesto | por eu ter furtado | por tu teres furtado | por ele, por ela, por você ter furtado | por nós termos furtado | por vós terdes furtado | por vocês, por eles, por elas terem furtado |
| Modo indicativo | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Presente | eu furto | tu furtas | ele, ela, você furta | nós furtamos | vós furtais | vocês, eles, elas furtam |
| Pretérito imperfecto | eu furtava | tu furtavas | ele, ela, você furtava | nós furtávamos | vós furtáveis | vocês, eles, elas furtavam |
| Pretérito perfecto | eu furtei | tu furtaste | ele, ela, você furtou | nós furtamosBR, furtámosPT | vós furtastes | vocês, eles, elas furtaram |
| Pretérito pluscuamperfecto | eu furtara | tu furtaras | ele, ela, você furtara | nós furtáramos | vós furtáreis | vocês, eles, elas furtaram |
| Pretérito perfecto compuesto | eu tenho furtado | tu tens furtado | ele, ela, você tem furtado | nós temos furtado | vós tendes furtado | vocês, eles, elas têm furtado |
| Pretérito pluscuamperfecto compuesto | eu tinha furtado | tu tinhas furtado | ele, ela, você tinha furtado | nós tínhamos furtado | vós tínheis furtado | vocês, eles, elas tinham furtado |
| Futuro | eu furtarei | tu furtarás | ele, ela, você furtará | nós furtaremos | vós furtareis | vocês, eles, elas furtarão |
| Futuro compuesto | eu terei furtado | tu terás furtado | ele, ela, você terá furtado | nós teremos furtado | vós tereis furtado | vocês, eles, elas terão furtado |
| Pretérito anterior† | eu tive furtado | tu tiveste furtado | ele, ela, você teve furtado | nós tivemos furtado | vós tivestes furtado | vocês, eles, elas tiveram furtado |
| Modo condicional | ||||||
| eu | tu | ele, ela, você | nós | vós | vocês, eles, elas | |
| Condicional simple | eu furtaria | tu furtarias | ele, ela, você furtaria | nós furtaríamos | vós furtaríeis | vocês, eles, elas furtariam |
| Condicional compuesto | eu teria furtado | tu terias furtado | ele, ela, você teria furtado | nós teríamos furtado | vós teríeis furtado | vocês, eles, elas teriam furtado |
| Modo subjuntivo | ||||||
| que eu | que tu | que ele, que ela, que você | que nós | que vós | que vocês, que eles, que elas | |
| Presente | que eu furte | que tu furtes | que ele, que ela, que você furte | que nós furtemos | que vós furteis | que vocês, que eles, que elas furtem |
| Pretérito imperfecto | que eu furtasse | que tu furtasses | que ele, que ela, que você furtasse | que nós furtássemos | que vós furtásseis | que vocês, que eles, que elas furtassem |
| Pretérito perfecto | que eu tenha furtado | que tu tenhas furtado | que ele, que ela, que você tenha furtado | que nós tenhamos furtado | que vós tenhais furtado | que vocês, que eles, que elas tenham furtado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que eu tivesse furtado | que tu tivesses furtado | que ele, que ela, que você tivesse furtado | que nós tivéssemos furtado | que vós tivésseis furtado | que vocês, que eles, que elas tivessem furtado |
| Futuro | que eu furtar | que tu furtares | que ele, que ela, que você furtar | que nós furtarmos | que vós furtardes | que vocês, que eles, que elas furtarem |
| Futuro compuesto | que eu tiver furtado | que tu tiveres furtado | que ele, que ela, que você tiver furtado | que nós tivermos furtado | que vós tiverdes furtado | que vocês, que eles, que elas tiverem furtado |
| Modo imperativo | ||||||
| ― | (tu) | (você) | (nós) | (vós) | (vocês) | |
| Presente | ― ― | (tu) furta | (você) furte | (nós) furtemos | (vós) furtai | (vocês) furtem |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | ||||||
Información adicional
[editar]- Derivado: furtador.
Referencias y notas
[editar]- ↑ «hurtar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.
- ↑ «furtar» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.
- ↑ «furtar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
- ↑ «furtar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
- ↑ «furtar» en Dicionário online Caldas Aulete.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras agudas
- ES:Palabras bisílabas
- ES:Rimas:aɾ
- ES:Palabras provenientes del castellano antiguo
- ES:Verbos transitivos
- ES:Verbos
- ES:Variantes anticuadas
- ES:Términos anticuados
- ES:Verbos regulares
- ES:Verbos del paradigma amar
- ES:Verbos de la primera conjugación
- Castellano antiguo
- OSP:Palabras sin transcripción fonética
- OSP:Palabras de etimología sin precisar
- OSP:Verbos
- Catalán
- CA:Palabras de etimología sin precisar
- CA:Verbos transitivos
- CA:Verbos
- CA:Verbos regulares
- CA:Verbos del paradigma amar
- CA:Verbos de la primera conjugación
- Galaicoportugués
- ROA-OPT:Palabras sin transcripción fonética
- ROA-OPT:Palabras de etimología sin precisar
- ROA-OPT:Verbos
- Gallego
- GL:Palabras agudas
- GL:Palabras bisílabas
- GL:Rimas:aɾ
- GL:Palabras provenientes del galaicoportugués
- GL:Verbos regulares
- GL:Verbos del paradigma amar
- GL:Verbos de la primera conjugación
- Ido
- IO:Palabras de etimología sin precisar
- IO:Verbos transitivos
- IO:Verbos
- Portugués
- PT:Palabras agudas
- PT:Palabras bisílabas
- PT:Rimas:aɾ
- PT:Rimas:aʁ
- PT:Palabras provenientes del galaicoportugués
- PT:Verbos regulares
- PT:Verbos del paradigma amar
- PT:Verbos de la primera conjugación