gáir

 Entradas similares:  gàir, gair

Irlandés

gáir
pronunciación	falta agregar

Etimología

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo intransitivo

1

Reír.

Conjugación

Conjugación de gáir primera conjugación
Formas no personales
Sustantivo verbal	gáire
Adjetivo verbal	gáirthe
Formas personales
persona	singular			plural			pasiva autónoma
	1.ª	2.ª	3.ª	1.ª	2.ª	3.ª
indicativo
Presente	gáirim	gáireann tú gáirir1	gáireann sé, sí	gáirimid	gáireann sibh	gáireann siad gáirid1	gáirtear
Pretérito	gháir mé gháireas1	gháir tú gháiris1	gháir sé, sí	gháireamar	gháir sibh gháireabhair1	gháir siad gháireadar1	gáireadh
Pretérito imperfecto	gháirinn	gháirteá	gháireadh sé, sí	gháirimis	gháireadh sibh	gháiridís	gháirtí
Futuro	gáirfidh mé gáirfead1	gáirfidh tú gáirfir1	gáirfidh sé, sí	gáirfimid gáirfeam1	gáirfidh sibh	gáirfidh siad gáirfid1	gáirfear
Condicional	gháirfinn	gháirfeá	gháirfeadh sé, sí	gháirfimis	gháirfeadh sibh	gháirfidís	gháirfí
subjuntivo
Presente	gáire mé gáiread1	gáire tú gáirir1	gáire sé, sí	gáirimid	gáire sibh	gáire siad gáirid1	gáirtear
Pretérito	gáirinn	gáirteá	gáireadh sé, sí	gáirimis	gáireadh sibh	gáiridís	gáirtí
Imperativo	gáirim	gáir	gáireadh sé, sí	gáirimis	gáirigí	gáiridís	gáirtear
1 dialectal