Ir al contenido

gant

De Wikcionario, el diccionario libre

Bretón

[editar]
gant
pronunciación (AFI) /ˈɡãnt/
variantes get

Etimología

[editar]

Del bretón medio gant[1].

Preposición

[editar]
1
Con.
  • Gant plijadur !
¡Con mucho gusto!
2
Mutación suave del adjetivo numeral cardinal kant ('cien').
  • Ur samm a gant lur.
Una carga de cien libras.

Inflexión

[editar]
gant
Persona Contracción
1.ª sg. ganin
2.ª sg. ganit
3.ª sg. m. gantañ
3.ª sg. f. ganti
1.ª pl. ganeomp
2.ª pl. ganeoc'h
3.ª pl. ganto
Impersonal ganeor
gant
pronunciación (AFI) /ɡɑ̃/

Etimología

[editar]

Del alemán want

Sustantivo masculino

[editar]

gant¦plural: gants

1
Guante.

Referencias y notas

[editar]
  1. John Lagadeuc. Le vocabulaire breton du Catholicon (1499). Editado por: Gwennole Le Menn. Editorial: Skol. 2001. ISBN: 9782911647192.