habilitas
Apariencia
| habilitas | |
| pronunciación (AFI) | [aβ̞iˈlit̪as] |
| silabación | ha-bi-li-tas |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | i.tas |
Forma verbal
[editar]- 1
- Segunda persona del singular (tú) del presente de indicativo de habilitar.
| habilitās | |
| clásico (AFI) | [haˈbɪ.lɪ.taːs] |
Etimología
[editar]De habilis ('hábil') y el sufijo tās, y aquel de habeō, -ēre ('tener') y el sufijo -ilis1.[1]
Sustantivo femenino
[editar]Descendientes
[editar]Declinación
[editar]Declinación de habilitās, habilitātis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. habilitās | pl. habilitātēs |
| Genitivo | sg. habilitātis | pl. habilitātum |
| Dativo | sg. habilitātī | pl. habilitātibus |
| Acusativo | sg. habilitātem | pl. habilitātēs |
| Ablativo | sg. habilitāte | pl. habilitātibus |
| Vocativo | sg. habilitās | pl. habilitātēs |