honestarse
Apariencia
| Este artículo es, por ahora, solo un esbozo. Ampliándolo, ayudarás a mejorar el Wikcionario. Para ello, sigue el enlace "editar", que está en una de las pestañas superiores de esta página. |
| honestarse | |
| pronunciación (AFI) | [onesˈt̪aɾse] |
| silabación | ho-nes-tar-se |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | aɾ.se |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Verbo pronominal
[editar]- 1
- [1]
- Uso: anticuado
Conjugación
[editar]Conjugación de honestarse paradigma: amar (regular) [▲▼]
| Formas no personales (verboides) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivo | honestarse | haberse honestado | |||||
| Gerundio | honestándose | habiéndose honestado | |||||
| Participio | honestado | ||||||
| Formas personales | |||||||
| Modo indicativo | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Presente | yo me honesto | tú te honestas | vos te honestás | él, ella, usted se honesta | nosotros nos honestamos | vosotros os honestáis | ustedes, ellos se honestan |
| Pretérito imperfecto | yo me honestaba | tú te honestabas | vos te honestabas | él, ella, usted se honestaba | nosotros nos honestábamos | vosotros os honestabais | ustedes, ellos se honestaban |
| Pretérito perfecto | yo me honesté | tú te honestaste | vos te honestaste | él, ella, usted se honestó | nosotros nos honestamos | vosotros os honestasteis | ustedes, ellos se honestaron |
| Pretérito pluscuamperfecto | yo me había honestado | tú te habías honestado | vos te habías honestado | él, ella, usted se había honestado | nosotros nos habíamos honestado | vosotros os habíais honestado | ustedes, ellos se habían honestado |
| Pretérito perfecto compuesto | yo me he honestado | tú te has honestado | vos te has honestado | él, ella, usted se ha honestado | nosotros nos hemos honestado | vosotros os habéis honestado | ustedes, ellos se han honestado |
| Futuro | yo me honestaré | tú te honestarás | vos te honestarás | él, ella, usted se honestará | nosotros nos honestaremos | vosotros os honestaréis | ustedes, ellos se honestarán |
| Futuro compuesto | yo me habré honestado | tú te habrás honestado | vos te habrás honestado | él, ella, usted se habrá honestado | nosotros nos habremos honestado | vosotros os habréis honestado | ustedes, ellos se habrán honestado |
| Pretérito anterior† | yo me hube honestado | tú te hubiste honestado | vos te hubiste honestado | él, ella, usted se hubo honestado | nosotros nos hubimos honestado | vosotros os hubisteis honestado | ustedes, ellos se hubieron honestado |
| Modo condicional | |||||||
| yo | tú | vos | él, ella, usted | nosotros | vosotros | ustedes, ellos | |
| Condicional simple | yo me honestaría | tú te honestarías | vos te honestarías | él, ella, usted se honestaría | nosotros nos honestaríamos | vosotros os honestaríais | ustedes, ellos se honestarían |
| Condicional compuesto | yo me habría honestado | tú te habrías honestado | vos te habrías honestado | él, ella, usted se habría honestado | nosotros nos habríamos honestado | vosotros os habríais honestado | ustedes, ellos se habrían honestado |
| Modo subjuntivo | |||||||
| que yo | que tú | que vos | que él, que ella, que usted | que nosotros | que vosotros | que ustedes, que ellos | |
| Presente | que yo me honeste | que tú te honestes | que vos te honestes, te honestés | que él, que ella, que usted se honeste | que nosotros nos honestemos | que vosotros os honestéis | que ustedes, que ellos se honesten |
| Pretérito imperfecto | que yo me honestara, me honestase | que tú te honestaras, te honestases | que vos te honestaras, te honestases | que él, que ella, que usted se honestara, se honestase | que nosotros nos honestáramos, nos honestásemos | que vosotros os honestarais, os honestaseis | que ustedes, que ellos se honestaran, se honestasen |
| Pretérito perfecto | que yo me haya honestado | que tú te hayas honestado | que vos te hayas honestado | que él, que ella, que usted se haya honestado | que nosotros nos hayamos honestado | que vosotros os hayáis honestado | que ustedes, que ellos se hayan honestado |
| Pretérito pluscuamperfecto | que yo me hubiera honestado, me hubiese honestado | que tú te hubieras honestado, te hubieses honestado | que vos te hubieras honestado, te hubieses honestado | que él, que ella, que usted se hubiera honestado, se hubiese honestado | que nosotros nos hubiéramos honestado, nos hubiésemos honestado | que vosotros os hubierais honestado, os hubieseis honestado | que ustedes, que ellos se hubieran honestado, se hubiesen honestado |
| Futuro† | que yo me honestare | que tú te honestares | que vos te honestares | que él, que ella, que usted se honestare | que nosotros nos honestáremos | que vosotros os honestareis | que ustedes, que ellos se honestaren |
| Futuro compuesto† | que yo me hubiere honestado | que tú te hubieres honestado | que vos te hubieres honestado | que él, que ella, que usted se hubiere honestado | que nosotros nos hubiéremos honestado | que vosotros os hubiereis honestado | que ustedes, que ellos se hubieren honestado |
| Modo imperativo | |||||||
| ― | (tú) | (vos) | (usted) | (nosotros) | (vosotros) | (ustedes) | |
| Presente | ― ― | (tú) honéstate | (vos) honestate | (usted) honéstese | (nosotros) honestémonos | (vosotros) honestaos | (ustedes) honéstense |
| Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad | |||||||
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]