Ir al contenido

identitas

De Wikcionario, el diccionario libre
identitas
clásico (AFI) /iˈden.ti.taːs/
eclesiástico (AFI) /iˈden.ti.tas/
silabación i-den-ti-tās
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rimas en.ti.taːs, en.ti.tas

Etimología

[editar]

De īdem ("el mismo") y el sufijo tās.[1]

Sustantivo femenino

[editar]
1
Identidad.[1]
  • Uso: latín eclesiástico.

Descendientes

[editar]
Descendientes [▲▼]

Declinación

[editar]
Declinación de identitās, identitātis  tipo: tercera declinación [▲▼]
Singular Plural
Nominativo sg. identitās pl. identitātēs
Genitivo sg. identitātis pl. identitātum
Dativo sg. identitātī pl. identitātibus
Acusativo sg. identitātem pl. identitātēs
Ablativo sg. identitāte pl. identitātibus
Vocativo sg. identitās pl. identitātēs

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 «identitas» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.