Ir al contenido

incredibilis

De Wikcionario, el diccionario libre
incredibilis
clásico (AFI) /in.kreːˈdi.bi.lis/
eclesiástico (AFI) /in.kreˈdi.bi.lis/
silabación in-crē-di-bi-lis
acentuación esdrújula
longitud silábica pentasílaba
rima i.bi.lis

Etimología

[editar]

Del prefijo in- y crēdibilis ('creíble'), de crēdō, -ere ('confiar') y el sufijo -bilis.

Adjetivo

[editar]
1
Imposible o difícil de creer: increíble, fantástico, fabuloso.[1][2]
2
Extraordinario, inaudito.[2]
3
Indigno de ser creído, de poca confianza, poco fiable.[1][2]
  • Uso: latín preclásico.
4
Incrédulo, descreído, desconfiado, suspicaz.[2]
  • Uso: latín postclásico y eclesiástico.

Declinación

[editar]
Declinación de incrēdibilis, incrēdibilis, incrēdibile  tipo: tercera declinación, dos terminaciones [▲▼]
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m. incrēdibilis f. incrēdibilis n. incrēdibile
Genitivo m. incrēdibilis f. incrēdibilis n. incrēdibilis
Dativo m. incrēdibilī f. incrēdibilī n. incrēdibilī
Acusativo m. incrēdibilem f. incrēdibilem n. incrēdibile
Ablativo m. incrēdibilī f. incrēdibilī n. incrēdibilī
Vocativo m. incrēdibilis f. incrēdibilis n. incrēdibile
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m. incrēdibilēs f. incrēdibilēs n. incrēdibilia
Genitivo m. incrēdibilium f. incrēdibilium n. incrēdibilium
Dativo m. incrēdibilibus f. incrēdibilibus n. incrēdibilibus
Acusativo m. incrēdibilīs, incrēdibilēs f. incrēdibilīs, incrēdibilēs n. incrēdibilia
Ablativo m. incrēdibilibus f. incrēdibilibus n. incrēdibilibus
Vocativo m. incrēdibilēs f. incrēdibilēs n. incrēdibilia

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.
  2. 1 2 3 4 «incredibilis» en Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Karl Ernst Georges. Editorial: Hahnsche Buchhandlung. Hannover, 1913.