inferus
Apariencia
| inferus | |
| clásico (AFI) | /ˈin.fe.rus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈin.fe.rus/ |
| silabación | īn-fe-rus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | in.fe.rus |
Etimología
[editar]Del protoitálico *enþero-, y este del protoindoeuropeo *ndʰero-.[1] Compárese el galo anderon ([gen.pl.] "dioses del inframundo"?), el sánscrito ádhara ("más abajo"), el avéstico clásico aδara ("más abajo") y aδairi ("abajo"); el gótico 𐌿𐌽𐌳𐌰𐍂 (undar "debajo de") y el alemán antiguo untar ("debajo de").[1]
Adjetivo
[editar]- 1
- De abajo, inferior.
- 2
- Subterráneo, infernal.
Declinación
[editar]Declinación de īnferus, īnfera, īnferum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. īnferus | f. īnfera | n. īnferum |
| Genitivo | m. īnferī | f. īnferae | n. īnferī |
| Dativo | m. īnferō | f. īnferae | n. īnferō |
| Acusativo | m. īnferum | f. īnferam | n. īnferum |
| Ablativo | m. īnferō | f. īnferā | n. īnferō |
| Vocativo | m. īnfere | f. īnfera | n. īnferum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. īnferī | f. īnferae | n. īnfera |
| Genitivo | m. īnferōrum | f. īnferārum | n. īnferōrum |
| Dativo | m. īnferīs | f. īnferīs | n. īnferīs |
| Acusativo | m. īnferōs | f. īnferās | n. īnfera |
| Ablativo | m. īnferīs | f. īnferīs | n. īnferīs |
| Vocativo | m. īnferī | f. īnferae | n. īnfera |
Referencias y notas
[editar]- 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Páginas 302-303. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.