Ir al contenido

infimus

De Wikcionario, el diccionario libre
infimus
clásico (AFI) /ˈin.fi.mus/
eclesiástico (AFI) /ˈin.fi.mus/
silabación īn-fi-mus
acentuación esdrújula
longitud silábica trisílaba
rima in.fi.mus

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adjetivo

[editar]
1
Superlativo de īnferus.[1]

Declinación

[editar]
Declinación de īnfimus, īnfima, īnfimumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.īnfimus f.īnfima n.īnfimum
Genitivo m.īnfimī f.īnfimae n.īnfimī
Dativo m.īnfimō f.īnfimae n.īnfimō
Acusativo m.īnfimum f.īnfimam n.īnfimum
Ablativo m.īnfimō f.īnfimā n.īnfimō
Vocativo m.īnfime f.īnfima n.īnfimum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.īnfimī f.īnfimae n.īnfima
Genitivo m.īnfimōrum f.īnfimārum n.īnfimōrum
Dativo m.īnfimīs f.īnfimīs n.īnfimīs
Acusativo m.īnfimōs f.īnfimās n.īnfima
Ablativo m.īnfimīs f.īnfimīs n.īnfimīs
Vocativo m.īnfimī f.īnfimae n.īnfima

Referencias y notas

[editar]
  1. Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.