infimus
Apariencia
| infimus | |
| clásico (AFI) | /ˈin.fi.mus/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈin.fi.mus/ |
| silabación | īn-fi-mus |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | in.fi.mus |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Adjetivo
[editar]- 1
- Superlativo de īnferus.[1]
Declinación
[editar]Declinación de īnfimus, īnfima, īnfimum tipo: primera y segunda declinación [▲▼]
| Singular | |||
|---|---|---|---|
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. īnfimus | f. īnfima | n. īnfimum |
| Genitivo | m. īnfimī | f. īnfimae | n. īnfimī |
| Dativo | m. īnfimō | f. īnfimae | n. īnfimō |
| Acusativo | m. īnfimum | f. īnfimam | n. īnfimum |
| Ablativo | m. īnfimō | f. īnfimā | n. īnfimō |
| Vocativo | m. īnfime | f. īnfima | n. īnfimum |
| Plural | |||
| Masculino | Femenino | Neutro | |
| Nominativo | m. īnfimī | f. īnfimae | n. īnfima |
| Genitivo | m. īnfimōrum | f. īnfimārum | n. īnfimōrum |
| Dativo | m. īnfimīs | f. īnfimīs | n. īnfimīs |
| Acusativo | m. īnfimōs | f. īnfimās | n. īnfima |
| Ablativo | m. īnfimīs | f. īnfimīs | n. īnfimīs |
| Vocativo | m. īnfimī | f. īnfimae | n. īnfima |
Referencias y notas
[editar]- ↑ Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.