ingénito
Apariencia
| ingénito | |
| pronunciación (AFI) | [ĩŋˈxenit̪o] |
| silabación | in-gé-ni-to |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rima | e.ni.to |
Etimología
[editar]Cultismo. Del latín ingenitus.
Adjetivo
[editar]ingénito ¦ plural: ingénitos ¦ femenino: ingénita ¦ femenino plural: ingénitas
- 1
- No engendrado.[1]
- 2
- Connatural y como nacido con uno mismo.[1]
- Ejemplo:
- Sinónimo: innato.
Traducciones
[editar]Traducciones [▲▼]
- Alemán: [1] ungeboren (de); [2] angeboren (de)
- Árabe: [1] غير مولود (ar) “ghayr mawlūd”; [2] فطري (ar) “fiṭrī”
- Catalán: [1-2] ingènit (ca)
- Coreano: [1] 태어나지 않은 (ko) “taeeonaji aneun”; [2] 선천적인 (ko) “seoncheonjeog-in”
- Danés: [1] ufødt (da); [2] medfødt (da)
- Francés: [1-2] ingénite (fr)
- Inglés: [1] inborn (en)
- Italiano: [1-2] ingenito (it); [2] innato (it)
- Japonés: [1] 未生 (ja) “mishō”; [2] 先天的 (ja) “sententeki”
- Polaco: [1] nienarodzony (pl)
| ingénito | |
| brasilero (AFI) | /ĩˈʒẽ.ni.tu/ |
| europeo (AFI) | /ĩˈʒɛ.ni.tu/ |
| silabación | in-gé-ni-to |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | tetrasílaba |
| rimas | ɛ.ni.tu, ẽ.ni.tu |
Etimología
[editar]Cultismo. Del latín ingenitus.
Adjetivo
[editar]ingénito ¦ plural: ingénitos ¦ femenino: ingénita ¦ femenino plural: ingénitas
- 1
- Ingénito.
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Desambiguaciones
- Español
- ES:Palabras esdrújulas
- ES:Palabras tetrasílabas
- ES:Rimas:e.ni.to
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Cultismos
- ES:Adjetivos
- ES:Adjetivos regulares
- Portugués
- PT:Palabras esdrújulas
- PT:Palabras tetrasílabas
- PT:Rimas:ɛ.ni.tu
- PT:Rimas:ẽ.ni.tu
- PT:Palabras provenientes del latín
- PT:Cultismos
- PT:Adjetivos
- PT:Adjetivos regulares