Ir al contenido

insinuare

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  insinuaré
insinuare
pronunciación (AFI) [ĩnsiˈnwaɾe]
[ĩnsinuˈaɾe]
silabación in-si-nua-re[1]
acentuación llana
longitud silábica tetrasílaba
rima a.ɾe

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del futuro de subjuntivo de insinuar.
  • Uso: anticuado.
2
Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del futuro de subjuntivo de insinuar.
  • Uso: anticuado.
insinuare
pronunciación (AFI) /insinuˈare/

Etimología

[editar]

Del latín īnsinuō, īnsinuāre (meter en el corpiño), compuesto de in y sinuō, sinuāre ("doblar", "curvar").

Verbo transitivo

[editar]
1
Insinuar, aludir.
  • Uso: se emplea también como pronominal, ininuarsi, con el significado de insinuarse.

Conjugación

[editar]
Conjugación de insinuareparadigma: amare (regular, avere) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo insinuare avere insinuato
Gerundio insinuando avendo insinuato
Participio pasado insinuato
Participio presente insinuante
Auxiliar avere
Formas personales
Modo indicativo
io tu lui, lei noi voi essi, esse, loro
Presente ioinsinuo tuinsinui lui, leiinsinua noiinsinuiamo voiinsinuate loro, essi, esseinsinuano
Pretérito imperfecto ioinsinuavo tuinsinuavi lui, leiinsinuava noiinsinuavamo voiinsinuavate loro, essi, esseinsinuavano
Pretérito perfecto ioinsinuai tuinsinuasti lui, leiinsinuò noiinsinuammo voiinsinuaste loro, essi, esseinsinuarono
Pretérito pluscuamperfecto ioavevo insinuato tuavevi insinuato lui, leiaveva insinuato noiavevamo insinuato voiavevate insinuato loro, essi, esseavevano insinuato
Pretérito perfecto compuesto ioho insinuato tuhai insinuato lui, leiha insinuato noiabbiamo insinuato voiavete insinuato loro, essi, essehanno insinuato
Futuro ioinsinuerò tuinsinuerai lui, leiinsinuerà noiinsinueremo voiinsinuerete loro, essi, esseinsinueranno
Futuro compuesto ioavrò insinuato tuavrai insinuato lui, leiavrà insinuato noiavremo insinuato voiavrete insinuato loro, essi, esseavranno insinuato
Pretérito anterior ioebbi insinuato tuavesti insinuato lui, leiebbe insinuato noiavemmo insinuato voiaveste insinuato loro, essi, esseebbero insinuato
Modo condicional
io tu lui, lei noi voi essi, esse, loro
Condicional simple ioinsinuerei tuinsinueresti lui, leiinsinuerebbe noiinsinueremmo voiinsinuereste loro, essi, esseinsinuerebbero
Condicional compuesto ioavrei insinuato tuavresti insinuato lui, leiavrebbe insinuato noiavremmo insinuato voiavreste insinuato loro, essi, esseavrebbero insinuato
Modo subjuntivo
che io che tu che lui, che lei che noi che voi che essi, che loro
Presente che ioinsinui che tuinsinui che lui, che leiinsinui che noiinsinuiamo che voiinsinuiate che loro, che essiinsinuino
Pretérito imperfecto che ioinsinuassi che tuinsinuassi che lui, che leiinsinuasse che noiinsinuassimo che voiinsinuaste che loro, che essiinsinuassero
Pretérito perfecto che ioabbia insinuato che tuabbia insinuato che lui, che leiabbia insinuato che noiabbiamo insinuato che voiabbiate insinuato che loro, che essiabbiano insinuato
Pretérito pluscuamperfecto che ioavessi insinuato che tuavessi insinuato che lui, che leiavesse insinuato che noiavessimo insinuato che voiaveste insinuato che loro, che essiavessero insinuato
Modo imperativo
(tu) (lui, lei) (noi) (voi) (essi, loro)
Presente - (tu)insinua (Lei)insinui (noi)insinuiamo (voi)insinuate -insinuino
Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, G geminado, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. Para más información sobre las convenciones de hiatos y diptongos, véase esta sección.