intentio
Apariencia
| intentiō | |
| clásico (AFI) | [ɪnˈtɛn.tɪ.oː] |
| variantes | intensiō |
Etimología
[editar]De intendō, -ere ('extender') y el sufijo tiō, y aquel del prefijo in-1 y tendō, -ere ('estirar').[1]
Sustantivo femenino
[editar]Declinación
[editar]Declinación de intentiō, intentiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. intentiō | pl. intentiōnēs |
| Genitivo | sg. intentiōnis | pl. intentiōnum |
| Dativo | sg. intentiōnī | pl. intentiōnibus |
| Acusativo | sg. intentiōnem | pl. intentiōnēs |
| Ablativo | sg. intentiōne | pl. intentiōnibus |
| Vocativo | sg. intentiō | pl. intentiōnēs |