Ir al contenido

intereo

De Wikcionario, el diccionario libre
intereo
clásico (AFI) /inˈte.re.oː/
eclesiástico (AFI) /inˈte.re.o/
silabación in-te-re-ō
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
rimas e.re.o, e.re.oː

Etimología

[editar]

Del prefijo inter- (preposición) y eō, īre ('ir').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Perderse, desaparecer.
2
Perecer, morir, acabarse.

Conjugación

[editar]
Conjugación de intereō, interīre, interiī, interitum(cuarta conjugación, defectivo, irregular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo interīre, interīsse, interiisse, interīvisse
Infinitivo pasivo
Participio activo interiēns, interitūrus
Participio pasivo
Gerundio intereundī, intereundō, intereundum
Supino interitum, interitū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egointereō interīs is, ea, idinterit nōsinterīmus vōsinterītis eī, eae, eaintereunt
Pretérito imperfecto egointerībam interībās is, ea, idinterībat nōsinterībāmus vōsinterībātis eī, eae, eainterībant
Futuro egointerībō interībis is, ea, idinterībit nōsinterībimus vōsinterībitis eī, eae, eainterībunt
Pretérito perfecto egointeriī, interīvī interīstī, interiistī, interīvistī is, ea, idinteriit, interīvit nōsinteriimus, interīvimus vōsinterīstis, interiistis, interīvistis eī, eae, eainteriērunt, interiēre, interīvērunt, interīvēre
Pretérito pluscuamperfecto egointerieram, interīveram interierās, interīverās is, ea, idinterierat, interīverat nōsinterierāmus, interīverāmus vōsinterierātis, interīverātis eī, eae, eainterierant, interīverant
Futuro perfecto egointerierō, interīverō interieris, interīveris is, ea, idinterierit, interīverit nōsinterierimus, interīverimus vōsinterieritis, interīveritis eī, eae, eainterierint, interīverint
Presente pasivo ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Pretérito imperfecto pasivo ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Futuro pasivo ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egointeream ut tūintereās ut is, ut ea, ut idintereat ut nōsintereāmus ut vōsintereātis ut eī, ut eae, ut eaintereant
Pretérito imperfecto ut egointerīrem ut tūinterīrēs ut is, ut ea, ut idinterīret ut nōsinterīrēmus ut vōsinterīrētis ut eī, ut eae, ut eainterīrent
Pretérito perfecto ut egointerierim, interīverim ut tūinterierīs, interīverīs ut is, ut ea, ut idinterierit, interīverit ut nōsinterierīmus, interīverīmus ut vōsinterierītis, interīverītis ut eī, ut eae, ut eainterierint, interīverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egointerīssem, interiissem, interīvissem ut tūinterīssēs, interiissēs, interīvissēs ut is, ut ea, ut idinterīsset, interiisset, interīvisset ut nōsinterīssēmus, interiissēmus, interīvissēmus ut vōsinterīssētis, interiissētis, interīvissētis ut eī, ut eae, ut eainterīssent, interiissent, interīvissent
Presente pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Pretérito imperfecto pasivo ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)interī (is, ea, id) (vōs)interīte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)interītō (is, ea, id)interītō (vōs)interītōte (eī, eae, ea)intereuntō
Presente pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad
NOTA: solo se emplean las formas activas

Referencias y notas

[editar]