interpretatio
Apariencia
| interpretātiō | |
| clásico (AFI) | [ɪnˌtɛr.prɛˈtaː.tɪ.oː] |
Etimología
[editar]De interpretor, -ārī ("explicar", "interpretar") y el sufijo tiō, verbalización de interpres ('intermediario').[1]
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Exposición, explicación.[1]
- 2 Retórica
- La explicación de una palabra con otra de significado similar, el uso de sinónimos.[1]
- 3
- Interpretación.[1]
- 4
- Significado, sentido.
- Uso: dícese de palabras o expresiones.[1]
- 5
- Traducción.[1]
Descendientes
[editar]Descendientes [▲▼]
- Alemán: Interpretation (de)
- Catalán: interpretació (ca)
- Español: interpretación
- Francés: interprétation (fr)
- Inglés: interpretation (en)
- Italiano: interpretazione (it)
- Portugués: interpretação (pt)
Declinación
[editar]Declinación de interpretātiō, interpretātiōnis tipo: tercera declinación [▲▼]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativo | sg. interpretātiō | pl. interpretātiōnēs |
| Genitivo | sg. interpretātiōnis | pl. interpretātiōnum |
| Dativo | sg. interpretātiōnī | pl. interpretātiōnibus |
| Acusativo | sg. interpretātiōnem | pl. interpretātiōnēs |
| Ablativo | sg. interpretātiōne | pl. interpretātiōnibus |
| Vocativo | sg. interpretātiō | pl. interpretātiōnēs |