Ir al contenido

intro

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  intro., intro-, într-o
intro
pronunciación (AFI) [ˈĩn̪t̪ɾo]
silabación in-tro
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima in.tɾo

Etimología

[editar]

Acortamiento de introducción.

Sustantivo femenino

[editar]

intro ¦ plural: intros

1
Introducción.
  • Uso: coloquial.
intro
clásico (AFI) /ˈin.troː/
eclesiástico (AFI) /ˈin.tro/
silabación in-trō
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas in.tro, in.troː

Etimología 1

[editar]

De inter ('entre') y el sufijo ō2.[1]

Adverbio

[editar]
1
Dentro, adentro, en el interior.[2]
2
Interiormente, internamente.[2]

Etimología 2

[editar]

de intrā ("dentro de"), y este de inter ('entre').[1]

Verbo transitivo e intransitivo

[editar]
1
Entrar (en), ir al interior de (un espacio cerrado).[2]
2 Derecho
Presentarse en la corte.[2]
3
Penetrar.[2]
  • Uso: dícese de objetos inanimados, también abstractos.
4
Pasar de un estado a otro.[2]
5
Apoderarse de, tomar posesión de.[2]
6
Hacerse miembro de, entrar en (una organización o clase).[2]
7
'Penetrar mentalmente', estudiar, examinar, analizar.[2]
8
Entrar (en), comenzar (un periodo).[2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de intrō, intrāre, intrāvī, intrātum  (primera conjugación, regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo intrāre, intrāvisse
Infinitivo pasivo intrārī
Participio activo intrāns, intrātūrus
Participio pasivo intrandus, intrātus
Gerundio intrandī, intrandō, intrandum
Supino intrātum, intrātū
Formas personales
Modo indicativo
ego tū is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente ego intrō tū intrās is, ea, id intrat nōs intrāmus vōs intrātis eī, eae, ea intrant
Pretérito imperfecto ego intrābam tū intrābās is, ea, id intrābat nōs intrābāmus vōs intrābātis eī, eae, ea intrābant
Futuro ego intrābō tū intrābis is, ea, id intrābit nōs intrābimus vōs intrābitis eī, eae, ea intrābunt
Pretérito perfecto ego intrāvī tū intrāvistī is, ea, id intrāvit nōs intrāvimus vōs intrāvistis eī, eae, ea intrāvērunt, intrāvēre
Pretérito pluscuamperfecto ego intrāveram tū intrāverās is, ea, id intrāverat nōs intrāverāmus vōs intrāverātis eī, eae, ea intrāverant
Futuro perfecto ego intrāverō tū intrāveris is, ea, id intrāverit nōs intrāverimus vōs intrāveritis eī, eae, ea intrāverint
Futuro sigmático† ego intrāssō tū intrāssis is, ea, id intrāssit nōs intrāssimus vōs intrāssitis eī, eae, ea intrāssint
Presente pasivo ego intror tū intrāris, intrāre is, ea, id intrātur nōs intrāmur vōs intrāminī eī, eae, ea intrantur
Pretérito imperfecto pasivo ego intrābar tū intrābāris, intrābāre is, ea, id intrābātur nōs intrābāmur vōs intrābāminī eī, eae, ea intrābantur
Futuro pasivo ego intrābor tū intrāberis, intrābere is, ea, id intrābitur nōs intrābimur vōs intrābiminī eī, eae, ea intrābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut ego intrem ut tū intrēs ut is, ut ea, ut id intret ut nōs intrēmus ut vōs intrētis ut eī, ut eae, ut ea intrent
Pretérito imperfecto ut ego intrārem ut tū intrārēs ut is, ut ea, ut id intrāret ut nōs intrārēmus ut vōs intrārētis ut eī, ut eae, ut ea intrārent
Pretérito perfecto ut ego intrāverim ut tū intrāverīs ut is, ut ea, ut id intrāverit ut nōs intrāverīmus ut vōs intrāverītis ut eī, ut eae, ut ea intrāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut ego intrāvissem ut tū intrāvissēs ut is, ut ea, ut id intrāvisset ut nōs intrāvissēmus ut vōs intrāvissētis ut eī, ut eae, ut ea intrāvissent
Aorista sigmático† ut ego intrāssim ut tū intrāssīs ut is, ut ea, ut id intrāssīt ut nōs intrāssīmus ut vōs intrāssītis ut eī, ut eae, ut ea intrāssint
Presente pasivo ut ego intrer ut tū intrēris, intrēre ut is, ut ea, ut id intrētur ut nōs intrēmur ut vōs intrēminī ut eī, ut eae, ut ea intrentur
Pretérito imperfecto pasivo ut ego intrārer ut tū intrārēris, intrārēre ut is, ut ea, ut id intrārētur ut nōs intrārēmur ut vōs intrārēminī ut eī, ut eae, ut ea intrārentur
Modo imperativo
― (tū) (is, ea, id) ― (vōs) (eī, eae, ea)
Presente ― ― (tū) intrā (is, ea, id) ― ― ― (vōs) intrāte (eī, eae, ea) ―
Futuro ― ― (tū) intrātō (is, ea, id) intrātō ― ― (vōs) intrātōte (eī, eae, ea) intrantō
Presente pasivo ― ― (tū) intrāre (is, ea, id) ― ― ― (vōs) intrāminī (eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo ― ― (tū) intrātor (is, ea, id) intrātor ― ― (vōs) ― (eī, eae, ea) intrantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Referencias y notas

[editar]
  1. 1 2 Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 306. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Oxford Latin Dictionary. Editado por: P. G. W. Glare. Editorial: Oxford University Press. Oxford, 1983.