Ir al contenido

inultus

De Wikcionario, el diccionario libre
inultus
clásico (AFI) /iˈnul.tus/
eclesiástico (AFI) /iˈnul.tus/
silabación i-núl-tus
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rima ul.tus

Etimología

[editar]

Del prefijo in- y ultus.

Adjetivo

[editar]
1
Inulto.
2
Impune.

Declinación

[editar]
Declinación de inultus, inulta, inultumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.inultus f.inulta n.inultum
Genitivo m.inultī f.inultae n.inultī
Dativo m.inultō f.inultae n.inultō
Acusativo m.inultum f.inultam n.inultum
Ablativo m.inultō f.inultā n.inultō
Vocativo m.inulte f.inulta n.inultum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.inultī f.inultae n.inulta
Genitivo m.inultōrum f.inultārum n.inultōrum
Dativo m.inultīs f.inultīs n.inultīs
Acusativo m.inultōs f.inultās n.inulta
Ablativo m.inultīs f.inultīs n.inultīs
Vocativo m.inultī f.inultae n.inulta

Descendientes

[editar]
Descendientes de «inultus» []

Referencias y notas

[editar]