Ir al contenido

iudicium

De Wikcionario, el diccionario libre
iudicium
clásico (AFI) /juːˈdi.ki.um/
eclesiástico (AFI) /juˈdi.t͡ʃi.um/
silabación iū-di-ci-um
acentuación esdrújula
longitud silábica tetrasílaba
variantes judicium
rimas i.ki.um, i.t͡ʃi.um

Etimología

[editar]

De iūdicō y el sufijo -ium.

Sustantivo neutro

[editar]
1
Juicio1, razón1.
2
Opinión1, razón3, parecer5, dictamen.
3
Proceso4, acción judicial, acusación2.
4
Anhelo, deseo1.
5
Tribunal1-2.
6
Recompensa1-2.
7
Testamento1.

Descendientes

[editar]
Descendientes de «iudicium» []

Véase también

[editar]

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de iūdicium, iūdiciītipo: segunda declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.iūdicium pl.iūdicia
Genitivo sg.iūdiciī, iūdicī pl.iūdiciōrum
Dativo sg.iūdiciō pl.iūdiciīs
Acusativo sg.iūdicium pl.iūdicia
Ablativo sg.iūdiciō pl.iūdiciīs
Vocativo sg.iūdicium pl.iūdicia