iurare
| iurare | |
| clásico (AFI) | /juːˈraː.re/ |
| eclesiástico (AFI) | /juˈra.re/ |
| silabación | iū-rā-re |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aː.re, a.re |
Forma verbal
[editar]- 1
- Infinitivo presente activo de iūrō.
| iurare | |
| clásico (AFI) | /juːˈraː.re/ |
| eclesiástico (AFI) | /juˈra.re/ |
| silabación | iū-rā-re |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rimas | aː.re, a.re |