Ir al contenido

kłamać

De Wikcionario, el diccionario libre
kłamać
pronunciación (AFI) /ˈkwãmaʨ̑/

Etimología

[editar]

Del protoeslavo *klamati.

Verbo transitivo e imperfectivo

[editar]
1
Mentir.

Información adicional

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de kłamaćparadigma: pisać (clase IX, regular)perfectivo: skłamać []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo kłamać
Participio adverbial presente kłamiąc
Participio adjetival activo kłamiący, kłamiąca, kłamiące
Sustantivo verbal kłamanie
Pretérito impersonal kłamano
Formas personales
Modo indicativo
ja ty on, ona, ono my wy oni, one
Presente jakłamię tykłamiesz on, ona, onokłamie mykłamiemy wykłamiecie oni, onekłamią
Pretérito jakłamałem, kłamałam tykłamałeś, kłamałaś on, ona, onokłamał, kłamała, kłamało mykłamaliśmy, kłamałyśmy wykłamaliście, kłamałyście oni, onekłamali, kłamały
Modo condicional
ja ty on, ona, ono my wy oni, one
Condicional jakłamałbym, kłamałabym tykłamałbyś, kłamałabyś on, ona, onokłamałby, kłamałaby, kłamałoby mykłamalibyśmy, kłamałybyśmy wykłamalibyście, kłamałybyście oni, onekłamaliby, kłamałyby
Modo imperativo
(ty) (my) (wy)
Presente (ty)kłam (my)kłammy (wy)kłamcie
Leyenda: † arcaico, x no normativo, R raro, L literario, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Referencias y notas

[editar]