kongrui
Apariencia
| kongrui | |
| pronunciación (AFI) | /konˈɡru.i/ |
| silabación | kon-gru-i |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | u.i |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Verbo intransitivo
[editar]Véase también
[editar]Conjugación
[editar]Conjugación de kongrui (regular) [▲▼]
| Infinitivo | kongrui | ||
|---|---|---|---|
| Condicional | kongruus | ||
| Imperativo | kongruu | ||
| Presente | Pretérito | Futuro | |
| Personal | pres. kongruas | pret. kongruis | fut. kongruos |
| Part. activo | pres. kongruanta, kongruantaj, kongruantan, kongruantajn | pret. kongruinta, kongruintaj, kongruintan, kongruintajn | fut. kongruonta, kongruontaj, kongruontan, kongruontajn |
| Part. activo nominal | pres. kongruanto, kongruantoj, kongruanton, kongruantojn | pret. kongruinto, kongruintoj, kongruinton, kongruintojn | fut. kongruonto, kongruontoj, kongruonton, kongruontojn |
| Part. activo adverbial | pres. kongruante | pret. kongruinte | fut. kongruonte |