kredigi

Esperanto

kredigi
pronunciación (AFI)	[kɾeˈdigi]

Etimología

De kredi y el sufijo -igi.

Verbo transitivo

1

Convencer.

Conjugación

Conjugación de kredigi  (regular) [▲▼]

Infinitivo	kredigi
Condicional	kredigus
Imperativo	kredigu
	Presente	Pretérito	Futuro
Personal	pres. kredigas	pret. kredigis	fut. kredigos
Part. activo	pres. krediganta, kredigantaj, kredigantan, kredigantajn	pret. krediginta, kredigintaj, kredigintan, kredigintajn	fut. kredigonta, kredigontaj, kredigontan, kredigontajn
Part. activo nominal	pres. krediganto, kredigantoj, krediganton, kredigantojn	pret. krediginto, kredigintoj, krediginton, kredigintojn	fut. kredigonto, kredigontoj, kredigonton, kredigontojn
Part. activo adverbial	pres. kredigante	pret. krediginte	fut. kredigonte
Part. pasivo	pres. kredigata, kredigataj, kredigatan, kredigatajn	pret. kredigita, kredigitaj, kredigitan, kredigitajn	fut. kredigota, kredigotaj, kredigotan, kredigotajn
Part. pasivo nominal	pres. kredigato, kredigatoj, kredigaton, kredigatojn	pret. kredigito, kredigitoj, kredigiton, kredigitojn	fut. kredigoto, kredigotoj, kredigoton, kredigotojn
Part. pasivo adverbial	pres. kredigate	pret. kredigite	fut. kredigote