kredit
Apariencia
Danés
[editar]| kredit | |
| pronunciación (AFI) | [kʀɛˈdid] |
| contabilidad (AFI) | [ˈkʀɛdit] |
Etimología 1
[editar]Sustantivo común
[editar]- 1 Finanzas
- Crédito.
Declinación
[editar]Declinación de kredit, kreditten [▲▼]
| Singular | Plural | Singular definido | Plural definido | |
|---|---|---|---|---|
| Nominativo | sg. kredit | pl. kreditter | sg. def. kreditten | pl. def. kreditterne |
| Genitivo | sg. kredits | pl. kreditters | sg. def. kredittens | pl. def. kreditternes |
Véase también
[editar]Etimología 2
[editar]Del latín credit.
Sustantivo común
[editar]| kredit | |
| pronunciación (AFI) | [kreˈdiːt] |
| contabilidad (AFI) | [ˈkreːdit] |
Etimología 1
[editar]Sustantivo común
[editar]- 1 Finanzas
- Crédito.
Véase también
[editar]Declinación
[editar]Declinación de kredit tipo: c-er [▲▼]
| Indefinido | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| Nominativo | sg. kredit | pl. krediter |
| Genitivo | sg. kredits | pl. krediters |
| Definido | ||
| singular | plural | |
| Nominativo | sg. krediten | pl. krediterna |
| Genitivo | sg. kreditens | pl. krediternas |
Etimología 2
[editar]Del latín credit.
Sustantivo común
[editar]Declinación
[editar]Declinación de kredit tipo: c-er [▲▼]
| Indefinido | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| Nominativo | sg. kredit | pl. krediter |
| Genitivo | sg. kredits | pl. krediters |
| Definido | ||
| singular | plural | |
| Nominativo | sg. krediten | pl. krediterna |
| Genitivo | sg. kreditens | pl. krediternas |
Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Danés
- DA:Palabras provenientes del italiano
- DA:Sustantivos comunes
- DA:Sustantivos
- DA:Finanzas
- DA:Sustantivos regulares
- DA:Palabras provenientes del latín
- DA:Contabilidad
- Sueco
- SV:Palabras provenientes del italiano
- SV:Sustantivos comunes
- SV:Sustantivos
- SV:Finanzas
- SV:Sustantivos c-er
- SV:Palabras provenientes del latín
- SV:Contabilidad