láudano
Apariencia
| láudano | |
| pronunciación (AFI) | [ˈlawð̞ano] |
| silabación | láu-da-no |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | aw.da.no |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino
[editar]láudano ¦ plural: láudanos
- 1
- Preparación compuesta de vino blanco, opio, azafrán y otras sustancias.[2]
- 3
- Opio.
- Uso: obsoleto.
- Ejemplo:
Véase también
[editar]Traducciones
[editar]Gallego
[editar]| láudano | |
| pronunciación (AFI) | [ˈlɐuð̞anʊ] |
| silabación | láu-da-no |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | ɐu.da.no |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo masculino
[editar]láudano ¦ plural: láudanos
- 1
- Láudano.
Véase también
[editar]| láudano | |
| pronunciación | falta agregar |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo.
Sustantivo masculino
[editar]láudano ¦ plural: láudanos
- 1
- Láudano.
Véase también
[editar]Referencias y notas
[editar]- ↑ «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
- 1 2 «láudano» en Diccionario de la lengua española. Página 729. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
Categorías:
- Español
- ES:Palabras esdrújulas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:aw.da.no
- ES:Palabras documentadas desde el siglo XIV
- ES:Palabras provenientes del latín
- ES:Sustantivos masculinos
- ES:Sustantivos
- ES:Sustantivos regulares
- ES:Términos obsoletos
- Gallego
- GL:Palabras esdrújulas
- GL:Palabras trisílabas
- GL:Rimas:ɐu.da.no
- GL:Sustantivos masculinos
- GL:Sustantivos
- GL:Sustantivos regulares
- Portugués
- PT:Sustantivos masculinos
- PT:Sustantivos
- PT:Sustantivos regulares